De laatste ronde

Gisteravond stond de laatste traktatie op de planning. Vandaag mocht zoonlief trakteren op school. Hij wist al helemaal hoe hij het feestje in de klas wilde vieren. Hij wilde het liedje 'Hiha hartelijk gefeliciteerd' horen, grabbelen in de grabbelton en dan hopen dat hij een speelgoedsmurf zou grabbelen (geen idee waarom).

Zaterdag viert ons boevenvriendje zijn kinderfeest in het thema 'Piraten'. De traktatie maakte ik daarom alvast in stijl.

Al vroeg werd er gezongen en gesnoept van de traktatie. Meestal houd ik wel rekening met een gezonde traktatie, maar het oog wilde deze keer ook wat. Om 9.00 uur zaten de kinderen al aan hun koekje met chocolade (oeps). Helaas kon dit niet anders met de planning van de klas. 

Zoonlief mocht op de stoel van de juf gaan zitten en kreeg een prachtige feestmuts op. Hij heeft deze thuis de hele middag opgehouden. Hij voelde zich eigenlijk vandaag pas echt jarig. Iedereen sprak hem aan en hij genoot zichtbaar van de aandacht die hij kreeg, ook al was het best spannend.

Na het zingen, grabbelen (en ja hoor, hij had een smurf te pakken), de kaarsjes van de taart uitblazen, het blazen van bellen en het uitdelen van de traktatie, was het voor kleine pluis en mij tijd om weer naar huis te gaan. Thuis werd er door ons boevenvriendje nog vaak naar het gemaakte filmpje gekeken. Zaterdag pakken we nog één keer voor hem uit met zijn vriendjes en vriendinnetje en dan mogen de verjaardagsspullen echt weer de zolder op om er pas in juni weer vanaf te komen. De slingers en ballonnen zullen zondag vervangen worden voor de Sintspullen. De spanning zal bij de boefjes nog volop door blijven gaan.

Jipperdepip hoera!

We feesten hier voorlopig nog even door. Vandaag was het de beurt aan ons boevenvriendje. Hij werd vandaag 5 jaar oud. Gisterochtend haalden we samen de taarten op. De wensen van de boefjes waren duidelijk. Zoonlief wilde een Paw Patroltaart en dochterlief wilde een taart in het thema 'Lego Friends'. Vorige week wist ik wat poppetjes van de boefjes achterover te drukken en af te geven aan de dame die de taarten voor ons ging maken. Wat waren we onder de indruk toen we gisteren de taarten zagen. Wauw, kijk eens hoe mooi ze eruit zagen en ze smaakten ook nog eens heerlijk.

Vanmorgen mocht ons boevenvriendje als laatste naar beneden komen. Gisteravond hadden manlief en ik zijn cadeau in elkaar gezet. Het was echter niet het cadeau, waar hij zo op gehoopt had. Op zijn verlanglijstje stond met stip bovenaan de boot van Paw Patrol. Manlief en ik hadden toch een ander cadeau in gedachten. Wij vonden allebei dat het tijd werd dat zoonlief gaat leren fietsen. Hij doet dit niet vaak en zodra hij de kans krijgt, pakt hij het kleine blauwe loopfietsje. In de schuur stonden twee fietsen die van zijn zus zijn geweest, maar hé die zijn roze. Dat kon natuurlijk echt niet voor zo'n grote kerel... Dan maar een echte stoere jongensfiets. Gisteravond bij het naar bed brengen wist hij me te vertellen, dat hij al wist welk cadeau hij ging krijgen... de boot. Ik heb hem toch maar even verteld dat wij dit cadeau niet voor hem gekocht hadden, sterker nog, dat het cadeau zelfs niet op zijn lijstje stond. 'Oh', was zijn reactie 'dan is het een verrassing'. De volgende ochtend kwam hij dus als laatste beneden. Zijn gezicht sprak boekdelen bij het zien van de fiets. Het was een fiets en echt geen boot. Gelukkig vond hij de fiets ook prima. Een beetje wiebelig ging hij op zijn nieuwe cadeaufiets zitten. Hij keek ons aan en sprak de volgende legendarische zin: 'Hoe werkt dit?' Voor ons het teken dat het fietsen zonder zijwielen nog wel even gaat duren. Na de zwemles klom hij weer op de fiets en reed ermee naar buiten. Vol trots dat het hem lukte om een stukje zelf te fietsen. Toen hij een klein beetje schuin door de bocht ging, rende hij snel naar binnen om zijn fietshelm te halen. Wat is het toch een heerlijke held op sokken.

Al snel kwamen de gasten en werden de boefjes enorm verwend met fantastische cadeautjes! De komende tijd zullen ze er zeker heerlijk mee zoet zijn.

Girls wanna have fun

Vol spanning werd er gewacht tot de deurbel zou gaan. Dochterlief was al helemaal klaar voor haar kinderfeest. Al snel kwamen haar vriendinnen één voor één binnen. Dochterlief had briefjes gemaakt met hierop de namen van haar vriendinnen. De kaartjes werden in ballonnen gedaan. Wanneer een ballon kapot werd geprikt met daarin het kaartje met je naam, mocht je de jarige haar cadeautje geven.

Na wat lekkers te hebben gegeten en gedronken, laadden we de tien meiden in de auto's en reden we naar Sint Oedenrode. Hier hadden we een afspraak met Atelier Inge Bollen (klik) voor een super gezellig knutselfeest. Dochterlief en ik waren een paar weken geleden al even een kijkje gaan nemen bij Inge in haar Atelier. Voor ons was dit allebei een Whahalla. Wat was er veel moois te zien en te doen. Dochterlief mocht alvast kijken wat ze met haar vriendinnen wilde maken. Na een paar weekjes wachten konden ze vandaag aan de slag om prachtige uiltjes van een pompom te maken.

De meiden waren druk in de weer met de bollen wol. Ook manlief werd aan het werk gezet. Nu maar hopen dat hij de smaak niet te veel te pakken heeft gekregen en mijn bollen wol zal inlijven.

Er werd gezellig gekwebbeld en zoals echte meiden konden ze kletsen en werken tegelijk. We zijn in ieder geval weer veel te weten gekomen over alles wat hip is en wat niet. 

Terwijl de meiden even buiten speelden in de boomhut, op de schommel of voetbalden op het grasveld, knipten wij de kartonnen van de pompoms. Tot slot maakten ze ogen, snavel en poten aan de pompom en klaar waren de knuffeluiltjes.

Hierna was het echt tijd om terug te keren naar huis, waar door opa en oma frietjes en snacks werden gebakken. Ook tijdens het eten kwamen er verhalen los over de jongens van de klas, vloggen en de Voice of Holland. 

We brachten alle meiden iets later dan gepland naar huis. Dochterlief bekeek nog even haar gekregen cadeautjes en ging daarna haar bed opzoeken. Nog voordat ik haar een kus kon brengen, was ze al in slaap gevallen. Morgen hebben de boefjes weer een spannende dag. Voor dochterlief de laatste (voorlopig), maar voor zoonlief een eerste spannende dag. Hij wordt vijf jaar. Wij doen hier even de benen omhoog, zodat we morgen weer fris en fruitig het volgende gezellige feest kunnen vieren.

8 jaar

Vandaag werd om 10.10 uur onze oudste boef 8 jaar. De spanning bouwde zich de afgelopen tijd aardig op. Soms wist ze zich met zichzelf even geen raad. Vanmorgen stond ze om 4.30 uur al te trappelen naast ons bed. Helaas moest ze toch echt even wachten tot we allemaal wakker waren om naar beneden te gaan voor het geven van de cadeautjes. We hadden alles de avond ervoor klaargezet.

Al mokkend besloot ze terug naar haar kamer te gaan. Na een klein uurtje kwam ook ons kleinste boefje haar bed uitgeslopen.  We wilden eerst op zoonlief wachten, dus kleedden we ons eerst allemaal aan. Zoonlief werd al snel wakker van het gerommel. Waar ze normaal alle tijd nemen voor het aankleden, waren ze nu erg rap. Dochterlief wist al helemaal wat ze aan ging trekken, inclusief de oorbellen die ze ging dragen. Beneden werd dochterlief toegezongen en eindelijk mocht ze dan toch haar cadeautjes open gaan maken.
Voordat dochterlief naar school ging, kreeg ze lieve berichtjes van familie en vrienden. Hierna moest ze echt naar school. Op het schoolplein werd ze warm onthaald door haar vriendinnetjes. Kleine Pluis en ik gingen terug naar huis om de traktatie af te maken, omdat we na een uurtje weer terug naar school moesten om bij het feestje te zijn. Dochterlief is dol op chocolade en Oreokoekjes zijn favoriet. De keuze voor de traktatie was dan al snel gemaakt. Het werden kleine taartjes van Oreokoekjes.

Ook in de klas werd er hard gezongen en genoot ze van alle aandacht. Haar snoetje straalde helemaal.

Kleine Pluis was onder de indruk van de feestvreugde in de klas. Ze vertelde dan ook dat ze heel goed naar de juffrouw ging luisteren (hopelijk zal ze dit over een jaartje blijven doen). Zo stoer om op de plek van je zus te mogen zitten.

Dochterlief werd in de klas verrast door haar vriendje. Hij had voor haar een paar rozen geknutseld en chocolade verrassingseieren (hij weet nu al waar vrouwen van houden ;) Dat was natuurlijk even flink blozen. Foto's hiervan mogen aan niemand getoond worden en eigenlijk mogen jullie niet eens weten, dat ze een vriendje heeft, dus mondje dicht.

Na schooltijd was er weinig tijd om te spelen met haar gekregen cadeaus. Ze moest zich snel omkleden, omdat ze naar het kinderfeestje van een vriendinnetje ging. We vieren zaterdag haar kinderfeest en zondag, op de verjaardag van haar broer, vieren we feest met onze familie en vrienden. Ze wilde het feestje van haar vriendinnetje niet missen. In oude kleding brachten we haar weg. Op het programma stond 'graffiti spuiten'. Ze werd in een prachtig pak gehesen en ze ging met de spuitbussen in de weer. Nu nog kijken waar we haar werk op zullen hangen.

Tja, en dan heb je na een paar keer knipperen een dochter van 8 jaar oud. Een leeftijd waarbij er geen Barbies en poppen meer op haar verlanglijstje staan, maar een make-up koffer, headset en badspullen van Lush. De discussies worden feller en ze vormt steeds meer haar eigen mening. Ze doet dit alles gelukkig nog met haar lieve hartje en ze wil nog steeds graag met ons knuffelen. Ze kan heel gevoelig zijn en tegelijkertijd steeds stoerder. Al met al blijf je mijn allerliefste oudste boef. Het boefje dat van mij een mama maakte. Iedere dag zie ik je groeien en ik ben super trots op je. 

De waanzinnige boomhut

Een flinke tijd geleden kwam een nichtje aanzetten met het boek "De waanzinnige boomhut van 13 verdiepingen". Ze liet ons oudste boefje er stukjes uit horen. Op slag was dochterlief verkocht. Inmiddels heeft ze de eerste drie delen helemaal doorgespit. Ze geniet enorm van de bizarre verhalen van Andy en Terry.
Vorige week ging ze samen met manlief op pad om de theatervoorstelling van het boek te zien. Eerder hadden ze van dit gezelschap (Meneer Monster) al de poepvoorstelling van de kleine mol en de spannende versie van de Gruffalo gezien. Die wilde de overenthousiaste vader ook met de kleinste twee boefjes gaan bekijken, maar er bleek met geen mogelijkheid nog een kaartje te bemachtigen. Helaas had hij het al wel aan de kleintjes voorgesteld. Die waren een tikkeltje teleurgesteld toen dat uitje niet door kon gaan.
"Gelukkig heeft papa deze keer wel op tijd kaartje besteld", vertelde ons oudste meisje me. Ze kwamen vol spannende verhalen thuis. De theaterversie is echt een aanrader. Wat een feest. Aanvankelijk dacht dochterlief, dat ze echt niet gingen spelen. Zo overtuigend klonken Andy en Terry ook op toneel. Gewapend met reuzebananen gingen ze de apen in de zaal te lijf. Supervinger was heel erg grappig (en aardig dubbelzinnig, maar daar hebben de kinderen niets van mee gekregen). Er was een zeemeermin, die veranderde in een zeemonster en natuurlijk de vliegende kat. Docherlief was weer helemaal "into de boomhut".

Een weekend later ging manlief met alle drie de boefjes naar de Doe-Expo van hetzelfde boek in het Waterliniemuseum in Bunnik. Wat een prachtige plek bleek dat. Het is een geweldig fort, dat in een schitterend stuk natuur ligt. De boefjes gingen helemaal los. Er werd getekend, gespeurd, gefluisterd en gelezen. Ons kleinste boefje was vooral in de weer met de telefoon van meneer Grootneus. De andere twee waren vooral onder de indruk van de herinneringsmachine. Buiten kon er nog even heerlijk geschommeld worden in het schommelspinnenweb. Ook deze boomhut-expo is een aanrader. De rest van het museum hebben we niet eens gezien. Daar zullen we nog een keer voor terug moeten komen.

Irrland

De herfst voelde aan als zomer vandaag. Een prachtige dag om er weer eens met de boefjes op uit te trekken. Na de zwemles van zoonlief vertrokken we naar Duitsland. Net over de grens bij Nijmegen bevindt zich het grootste buitenspeelpark van Europa genaamd 'Irrland'. Wat een ontzettend leuk park, zeker als de zon schijnt. Er werd de hele dag gesprongen op de springkussens, geklommen in verschillende klimtoestellen, gekliederd met zand en water en gedoken in het maïszwembad. Wat was er veel te doen. We hebben niet eens alle speeltoestellen en dieren gezien. We zullen hier dan ook zeker met mooi weer een keer terugkomen.

Een onvergetelijke dag

Afgelopen vrijdag was het zo ver: mijn kleinste zusje stapte in het huwelijksbootje. We leefden er al vanaf de bekendmaking tijdens de Kerstdagen naartoe. Het begon met het uitzoeken van de trouwjurk. Wat een geweldige dag hadden we tussen alle jurken, schoenen en nog veel meer. Deze dag vormde de eerste dag in een reeks hoogtepunten voor en tijdens de bruiloft. In de bruidszaak werden mijn andere twee zusjes gevraagd haar getuigen te zijn en aan mij de eer om ceremoniemeester te zijn op deze geweldige dag. Ik kon vanaf dat moment helemaal los met alle ideeën, die ik kon vinden op google en pinterest.
Twee weken geleden volgde daar de tweede fantastische dag: de vrijgezellendag. Ik bakte voor deze dag een taart, die we tijdens de overval van de bruid eerst soldaat maakte.

De bruid werd meegenomen naar Eindhoven, waar we een libdub opnamen. Toen deze was afgerond, reden we naar Valkenswaard voor een diner bij Inspiration Point. Wat een lol hebben we daar gehad. 

De week erna waren de mannen aan de beurt voor een sportieve dag in Tilburg bij 'De Voltage'. 

Ondertussen waren de voorbereidingen voor de dag zelf in volle gang. Cadeaus werden geregeld, een fotoslinger in elkaar genaaid, de kinderen aan de knutsel gezet en nog veel meer. Ons huis was voor het bruidspaar in de laatste week echt verboden terrein. Overal waren er immers spullen te vinden voor de grote dag. Ook de kinderen hadden het al weken over 'de bruiloft' op de blauwe dag (vrijdag). Kleine Pluis vond het woord bruiloft maar vreemd. Ze bleef herhaaldelijk zeggen dat Issa en oma Roy niet doen trouwen, hij is jarig. 

En toen was het dan eindelijk vrijdag 15 september: de trouwdag. Al vroeg gingen mijn zusjes en ik naar ons kleinste zusje, die zich klaar ging maken voor haar grote dag. We dronken koffie en thee en grapten over van alles en nog wat. We hadden voor dit moment vier dingen samengesteld: something old, something new, something borrowed, something blue. Ik nam blue voor mijn rekening en haakte een jarretel.

Ze kreeg nog een paar geleende zakdoeken en een ketting, die bij haar oorbellen voor de bruiloft hoorde. Onze vader en moeder zorgden allebei voor something old. Na het aanbrengen van de make-up en het verzorgen van een prachtig bruidskapsel door mijn zus, kon DE jurk aan, wat een plaatje!!!!

We lieten het bruidspaar even alleen om ons om te kleden en met de meisjes naar de kapsalon te gaan. Wat vonden ze het leuk. Wanneer je zus altijd thuis de haren komt knippen, is de eerste keer in een kapsalon voor de bruiloft natuurlijk wel heel speciaal.

Even later zag iedereen er prachtig uit. We reden terug naar de lokatie. Nu was deze ook héél bijzonder. De hele bruiloft speelde zich af in de tuin van mijn zusje en zwager. De dagen ervoor werd er druk geklust om alles in orde te maken. De feesttent werd opgebouwd, de vijver afgezet en er werd gezorgd voor een prachtige aankleding.

Het weer werkte ook goed mee. De dag ervoor zaten mijn zusje en ik in de (bijna) nog lege feesttent met regenlaarzen en een natte vlonder. Nu scheen de zon volop en we konden zelfs buiten foto's maken. Ik ben reuze benieuwd hoe deze geworden zijn, vooral een foto met 11 kinderen is altijd spannend. Het bruidspaar ging even terug naar binnen en de daggasten namen plaats in de tent. Ik stond ondertussen de ambtenaar van de burgerlijke stand op te wachten. Het leuke van ceremoniemeester zijn, is dat ik mee kon delen in alle verrassingen die het bruidspaar in petto had. Zo ook de ambtenaar van de burgerlijke stand. Dit bleek een bekende Nederlander te zijn:

Voor degenen die hem niet kennen: Dirk Zeelenberg, acteur

Na de voltrekking van het huwelijk werden er confettikannonnen afgeschoten door de kinderen en we konden weer in de zon proosten. De kinderen deden nog een dansje op het podium en hierna konden we aan tafel plaatsnemen voor een sharing diner.

De kinderen kregen een eigen tafel vol friet en snacks. Ze konden samen nog een paar keer in de fotobus en werden hierna naar huis gebracht. Wij konden ons opmaken voor knalfeest. 

Er werd gefeest tot in de late uurtjes. Het was echt een onvergetelijke dag, waar we nog heel lang  warme herinneringen aan blijven koesteren!