Moestuintje

Vorig jaar maakte dochterlief haar eigen moestuintje (klik). Dit jaar krijgt ze hulp van haar broertje. Het begon deze week met de verzamelbak, die we in huis haalden. Tot grote teleurstelling van onze grootste boef zitten dit jaar de aardbeien er niet bij. Die zullen we er in een andere pot maar bij maken. Zoonlief kende deze potjes nog niet en had wel interesse in aardappels, worstjes en boontjes. De aardappels haalt hij samen met opa meestal uit de tuin, de boontjes dopt hij samen met oma en worstjes eet hij het liefst zelf op :) Vandaag hebben we de eerste zes potjes gezaaid.

Met grote verwondering keek zoonlief toe hoe een kleine tablet aarde uitzet als je het water geeft. Dochterlief ontfermde zich over de watermeloen, terwijl zoonlief voor de bananen ging zorgen??? Hij vroeg zich ook af welke we vanavond gingen eten. We hebben hem duidelijk nog het een en ander bij te brengen over het houden van een moestuin. Dochterlief vroeg zich alleen af of er uit de zaden van de wortels harde knapperige wortels kwamen en geen gekookte.

Inmiddels zijn de eerste zes plantjes gezet. We hopen de komende tijd de bak compleet te maken.

Lievelingsbroek

Het is inmiddels bij iedereen bekend dat zoonlief een grote fan is van brandweerman Sam. Zijn brandweerhelm is nog steeds enorm geliefd. Hij neemt hem regelmatig mee van beneden naar boven en droomt van alle reddingsacties, die hij nog moet doen met zijn helm op.

Een paar weken geleden had zoonlief op het kinderdagverblijf het thema 'lievelingskleding'. De kinderen mochten in hun lievelingskleding naar school komen en ze mochten deze showen op een heuse catwalk. Van zijn drie weken oudere neef (die hem inmiddels een maat vooruit is gegroeid) kreeg hij een prachtige broek. Deze broek werd aangetrokken en moest iedere dag aan. In eerste instantie dachten we dat hij hem zo speciaal vond, omdat hij hem van zijn neef had gekregen, maar toen ontdekte dochterlief dat deze broek wel erg veel leek op de broek van het ondeugende jongetje uit de televisieserie.

Om zijn outfit compleet te maken moest zijn helm mee en zijn monstertrui aan. Wanneer hij zijn zussen plaagt, volgt ook het gemene lachje van Norbert Buk.

Niet alleen in zijn kleding en met zijn speelgoed is alles brandweerman Sam. Wanneer we naar de supermarkt gaan, wil hij de lege flessen in het automaat stoppen en daarna op de knop drukken voor de bon. De bon dient echter voor iets heel anders. Zodra de bon eruit steekt, trekt hij hem uit de automaat en roept hij hard door de winkel dat er een noodoproep is. 

Gelukkig kunnen andere klanten en winkelmedewerkers er nog steeds om lachen en leidt het niet tot een volledige ontruiming.

Sinterkerstpaastijd

Het was weer eens een druilerige dag vandaag. Met de boefjes bakte ik een cake en we versierden alvast de paastakken. Bij het zien van de takken en het horen van het woord 'versieren' riep onze zoon tijdens het volhangen van de takken, dat het weer kerstmistijd was. Zo grappig, de associaties die hij regelmatig heeft. Zo roept hij bij het aangaan van de open haard, dat Sinterklaas er weer aankomt en de vlaggen van onze woonplaats 'Zandhazendurp' tijdens carnaval geven aan dat het al Pasen is. Al die feestdagen zijn maar verwarrend voor hem. De versierde takken staan al klaar en het aftellen tot Pasen kan beginnen.

De gelaarsde poes

De kindervoorstellingen van het RO-theater zijn geniaal. De afgelopen jaren bezocht manlief deze met onze oudste dochter. Zo gingen ze naar "Woef side story", "Lang en gelukkig" en "De zere neus van Bergerac". Al weken keek onze dochter uit naar de voorstelling van dit jaar "De gelaarsde poes".

Helaas durfde ik het nog niet aan om vanmiddag op pad te gaan. Dus mocht oma met manlief en de twee oudste boeven mee naar Arnhem. Daar wandelden ze eerst lekker even door park Sonsbeek. De boefjes wilden per se het uitzichtpunt helemaal beklimmen. Terwijl oma zat te wachten, trotseerden manlief en de kindjes de 140 treden van het torentje. Oma was even bang, dat ze alleen in het bos achter moest blijven, maar uiteindelijk kwamen ze op tijd voor de voorstelling weer beneden.

De voorstelling was weer helemaal geweldig. Ademloos hebben de boefjes zitten kijken naar de avonturen van molenaarszoon Jaap en zijn gelaarsde poes. De voorstelling zat boordevol liedjes van Michael Jackson, die fenomenaal vertaald zijn door Alex Klaassen. Op YouTube hebben de boeven de afgelopen tijd al verschillende nummers geluisterd en bekeken. In de pauze vroegen ze dan ook allebei, wanneer het liedje van de kleine zusjes kwam. Direct na de pauze kon er gelukkig meteen worden meegedanst.
Zelfs onze kleine kerel was onder de indruk. Toen de zusjes opgesloten zaten in de kast en de scene wisselde, waarschuwde hij zijn vader dat ze toch echt eerst even uit de kast moesten komen. Zijn grote zus was vooral erg onder de indruk van de reus. Ze was even bang, dat de armen van het schattige meisje echt in de gehaktmolen werden gegooid.
De voorstelling is echt een aanrader voor iedere theaterliefhebber. Onze boefjes hebben tweeënhalf uur zitten smullen.

Duivelse darm III

Het hoge woord is eruit. Mijn vermoeden werd gisteren bevestigd. Ik blijk de ziekte van Crohn te hebben. Na de uitslag volgde een heleboel informatie en een tas met medicatie. Om te beginnen ben ik gisteren gestart met een zes weken durende kuur Prednison, kalktabletten en ijzertabletten. Er zullen nog verschillende gesprekken volgen om de juiste dosering medicatie te krijgen voor de lange termijn. Mocht je me de komende tijd dus met een voller hoofd zien rondlopen, dan weten jullie alvast dat er geen vierde boefje op komst is :)
Niet alleen ik kreeg met artsen te maken. Dochterlief heeft het thema 'ziek' op school en kreeg deze week bezoek van een huisarts en een operatie-assistent. Zo kreeg ik de onderstaande foto van een hele lieve verpleegster. Ik ben dus in goede handen.

Met medicatie en letten op voeding is er prima mee te leven. Tot groot verdriet moest onder verschrikkelijke omstandigheden een dierbaar iemand afscheid nemen van haar zoon. Het heftigste wat je mee kunt maken. Mijn gedachten gaan dan ook steeds naar ze uit en het plaatst mijn ziekte in een ander perspectief. 

Marit

Manlief is gisteren vertrokken naar Madrid. Met twee collega's bezoekt hij twee keer per jaar een Europese stad voor 'Too Young to fail', een project om vroegtijdig schoolverlaten te onderzoeken. Voor de boefjes toch even een lastig moment. Onze oudste boef troost zich met de gedachte dat ze bij mij mag slapen, laat op mag blijven en vooral chips mag eten. Ons kleinste boefje had een ander plan. Zij besloot op zijn koffer te gaan zitten en er zo voor te zorgen dat hij niet zou vertrekken.

Voor zoonlief is het nog niet te bevatten. Hij denkt dat zijn vader in een vakantiehuisje zit en vraagt me om het half uur, wanneer we naar het zwembad gaan. Vraag je aan hem waar zijn vader is, dan zegt hij dat papa in Marit zit. 

We krijgen prachtige foto's doorgestuurd van o.a. het uitzicht vanuit zijn hotelkamer.

Wij hadden een heel ander uitzicht door de autoruit.

Met de drie boefjes ging ik op deze regenachtige dag naar het Zweedse woonwarenhuis. Helaas waren we niet de enigen met dit plan. Al snel vonden we wat we zochten en besloten om thuis maar het drankje met wat lekkers te doen. Ik vond nog wel een paar hele unieke en onbetaalbare exemplaren tussen de schappen.

Er wordt hier inmiddels weer druk geknutseld en de film van brandweerman Sam draait in de thuisbioscoop. Even een relaxte zondagmiddag. De komende dagen is het nog flink aanpoten. Opa, oma en mijn zussen worden extra ingeschakeld, want naast de dagelijkse drukte ben ik ook nog zoet met twee ouderavonden en een studiedag. We tellen de dagen af. Nog drie nachtjes slapen en dan is de rust wedergekeerd.

 

Sinaasappelen zoeken

Wat hadden we de afgelopen dagen heerlijk winterweer. In de ochtend gingen dikke sjaals, mutsen en wanten aan en moesten de ruiten van de auto gekrabd worden. In de middag scheen de zon en konden de boefjes weer lekker buiten spelen. Dochterlief hoefde in de middag niet naar school en daarom besloten we te genieten van het zonnetje bij de bossen en de zandvlakte in de buurt.

De boefjes zochten de eerste bomen op om in te klimmen. Ons kleine boefje wilde maar wat lief haar broer en zus achterna op de takken.

Toen onze middelste boef hoorde dat we naar de bossen gingen, moesten er spullen mee om sinaasappels te zoeken. Na wat doorvragen kwamen we erachter dat hij dennenappels bedoelde. Broer en zus zochten de dennenappels en hun kleine zusje kreeg de tas om haar nek, waar de dennenappels in verzameld werden.

Toen we na twee uur spelen richting huis wilde gaan, vroeg zoonlief waar we dan nu de peren gingen zoeken. Ik snap dat hij de seizoenen door elkaar haalt. Tijdens de winter van dit jaar lijken alle seizoenen even voorbij te komen.

Het waren in ieder geval weer prachtige dagen, die nu naar meer smaken.