8 Jaar!

Afgelopen weekend vierde hij samen met zijn grote zus zijn verjaardag. Vandaag was het dan zijn echte dag. De slingers konden blijven hangen, maar er werd nog een voetbalballon toegevoegd. Voor ons boevenvriendje hadden we een voetbaltaart gemaakt (een deel Hema en een deel van mezelf). Hij vond hem erg mooi, maar hij heeft er geen hap van gegeten. Nog steeds houdt ons mannetje niet van taart.

Gisteravond vertelde hij me bij het naar bed gaan, dat de knuffels die hij me geeft bij 8 jaar hetzelfde zullen voelen als de knuffels van 7 jaar.  Hij beloofde me zelfs, dat ze over 20 jaar nog steeds hetzelfde zouden voelen. Vervolgens kon hij het niet laten om dan toe te voegen, dat ik dan 61 jaar zal zijn en hij 28. Subtiel even inwrijven....
Zoals altijd was onze boevenvriend het eerst wakker. Al dagen hielp hij ons eraan te herinneren dat Lego van Mario zijn grootste verjaardagswens was. Al dagen zeggen wij dat hij echt een nieuwe rugzak voor school nodig heeft. Toen hij vanmorgen beneden kwam, lag er een cadeautje op tafel..... een nieuwe rugzak. Hij vertelde ons dat hij er heel blij mee was, maar de teleurstelling was voor ons natuurlijk zichtbaar. We lieten hem niet te lang in spanning, want er lag nog een ander cadeau verstopt. Jullie raden het vast al, de gewenste Lego.

Tussen de middag was er eigenlijk een verrassing gepland. Hij zou voor zijn verjaardag niet hoeven overblijven, maar getrakteerd worden op een verjaardagslunch bij zijn beste vriend. Helaas was zijn vriend ziek geworden en kon het feestje niet doorgaan. Wel héél lief kreeg hij een zak worstenbroodjes om er toch nog iets feestelijks van te maken. Oma en opa maakten het alternatieve lunchfeestje compleet met pannenkoeken, waar de boefjes heerlijk van konden smullen. Na schooltijd kwam er een vriendje mee naar huis, met wie hij zijn twee meest geliefde activiteiten heeft gedaan. Eerst samen voetballen en daarna aan de slag met de gekregen Lego. Ze aten samen een taartje (het vriendje dan, ons boefje at een stroopwafel) en hadden een gezellige middag. Bij het avondeten koos hij pizza. Gelukkig is ons goedlachse mannetje met alles tevreden en heeft hij ondanks het gemis van trakteren op school en de lunch bij zijn beste vriend, een geweldige dag gehad.

11 Jaar!

Vandaag was een speciale dag. Onze liefste oudste boef werd alweer 11 jaar. Het is wel heel bijzonder om in deze Coronatijd je verjaardag te vieren. Gelukkig hadden we een alternatief bedacht. Samen met haar broertje vierden we online een feestje. Onze liefste oudste boef wist al precies welke taart ze voor haar verjaardag wilde. We bestelden een roze zoetige taart bij onze bakker.

Gisteravond troffen we al enkele voorbereidingen voor het feestje. We maakten cadeautasjes met de benodigdheden voor de online gasten en ze konden een taartbestelling doorgeven. Zo had iedereen op tijd wat lekkers, feesthoedjes, toeters en materialen voor de spelletjes. De boefjes vonden het al heel bijzonder, dat we deze spullen in het donker gingen rondbrengen. 

Onze oudste boef had wat extra geluk. Manlief en zij bezochten de familie wat verder van huis. Op het moment dat ze bij haar grote nicht aanbelde, bleek het kleine neefje nog zijn fles te moeten drinken. Met een hele brede lach op haar gezicht nam ze die taak graag over. In de auto op de weg terug vertelde ze manlief, dat dit al een fantastisch verjaardagscadeau was. Ze had hem nu even helemaal voor zichzelf, zonder een stuiterend broertje en zusje, die ook graag de aandacht van het kleine neefje willen.

Er stond al lange tijd een cadeau hoog bovenaan haar verlanglijstje. Haar allerliefste wens was een eigen telefoon. Nu had ik mijn oude telefoon een jaar geleden al voor haar bewaard, maar toen vonden we het nog te vroeg. Veel klasgenoten hadden er inmiddels één en ze irriteerde zich nog erg aan appende mensen/kinderen tijdens het sporten en bij feestjes. Wekenlang riepen manlief en ik, dat dit natuurlijk echt nog niet ging gebeuren. Ze had het cadeau dan ook nog helemaal niet zien aankomen. Wat was ze enorm blij bij het openen van haar cadeautje, vooral toen het ingepakte cadeautje al ging rinkelen bij het voorlezen van de verjaardagskaart. Ze heeft me plechtig beloofd, dat ze regelmatig nog een ouderwets briefje zal schrijven om voor mij achter te laten op het aanrecht. Ik ben benieuwd hoe lang ze zich aan deze belofte zal houden?

Opa en oma kwamen wel live op bezoek. Al dat interactieve gebeuren op de computer is toch best lastig. Wat waren ze blij met deze bezoekjes. De één gisteren en de ander vanmorgen.

Na de live verjaardagsbezoekjes (en een paar uurtjes ongeduldig wachten) konden de laptops opgestart worden. Het lukte iedereen om deel te nemen.

Na het zingen kon iedereen thuis genieten van de taart. Gisteren was iedereen zo lief om de cadeautjes voor de boefjes mee te geven. Nu kon iedereen zien hoe de cadeautjes open werden gemaakt en hoe blij de snoetjes waren.

Wat zijn de boefjes enorm verwend!!! 

Na het openen van de cadeautjes was het tijd voor het eerste online spel. Samen met de boefjes hadden we een Kahootquiz gemaakt. We gingen de kennis van de familie eens testen. Wat wisten ze allemaal over en van de twee oudste boeven? Sommige vragen wist iedereen, zoals de naam van de allerbeste vriend van zoonlief. Andere vragen waren denkvragen en soms zelfs een strikvraag. Want hoe oud waren de boefjes vandaag samen? Hihi, we vierden dan al wel de verjaardag van ons boevenvriendje, maar hij mag het jaartje er toch echt pas donderdag bijtellen ;) 

Daarna gingen we over op online bingo. Iedereen had een bingokaart gekregen en Smarties om op de aan bod gekomen getallen te leggen. Fanatiek werd er gespeeld en de quizmasters hielden een goed oogje in het zeil.

Tot slot speelden we nog een online spelletje pictionary. De verjaardagsgasten hadden in hun tasje kaarten met afbeeldingen van dieren gevonden. Via online gedeelde whiteboarden tekenden de familie de dieren en moesten de jarigen raden om welk dier het ging.
Ondanks dat het dit jaar even anders moest, hebben de boefjes enorm genoten van hun feestje. Dank jullie wel allemaal lieve familie, om dit voor ze mogelijk te maken!! Volgend jaar hopen we weer op een verjaardagsfeest met alle lieve familie en vrienden bij ons thuis en kunnen we elkaar weer dikke verjaardagsknuffels geven.

Richt ik me nu nog even aan dochterlief, want ik kan nu natuurlijk een link van dit blogverhaal naar haar telefoon sturen. 

Lieve schat, 

Je bent vandaag alweer 11 jaar en papa en ik herinneren jouw geboorte nog als de dag van gisteren. Je wist ons 11 jaar geleden ook op een zondag te verrassen. Jij wilde niet langer wachten om ons te ontmoeten. Natuurlijk waren wij ook enorm nieuwsgierig naar jou. Wat hebben wij enorm veel geluk gehad met zo'n lieverd, zoals jij!!!

We zijn zo trots op jou en kijken uit naar alle mooie jaren, die we samen met jou nog gaan beleven. We wensen je op je verjaardag dan ook héél veel geluk, gezondheid en plezier met alle mensen in jouw leven.

Een hele dikke knuffel en kus, Toetie.

Liefs, papa en mama

p.s: de telefoon mag nu weer uit ;)

Kamperen

Het zag er al een tijdje naar uit, dat we deze zomer niet naar het buitenland zouden trekken om daar vakantie te vieren. Het leek me daarom slim om een stevige tent aan te schaffen, zodat we in ieder geval in eigen land zouden kunnen kamperen. Een lieve vriendin stelde voor om hun minicamping bij de boerderij van haar ouders te komen bezoeken, zodat onze boefjes met hun meiden konden spelen. Dat leek ons een uitstekend plan.

Manlief is niet zo'n kampeerder en zeker niet handig met het opzetten van een tent. Vandaar dat we eerst de tent een keertje in onze eigen tuin wilden testen. Het bleek gelukkig geen hele ingewikkelde opgave. Met wat eenvoudige aanwijzingen had manlief in een paar uurtjes de tent enigszins acceptabel staan. Onze boefjes vonden het geweldig om in de tent te spelen. Tijdens een eerste rondleiding door onze enorme tent trok ons boevenventje aan de binnentent, waardoor deze direct sneuvelde. Ik dacht eerlijk gezegd dat het aan de manier van tentenbouwen van manlief lag, maar dat bleek toch niet het geval. Met wat kunst en vliegwerk wisten we de binnentent alsnog aan te brengen. De boefjes mochten die avond samen in de tent slapen. Om 22.00 uur kwam ons oudste boefje uit de tent. Ze was uitgeput van het logeren bij haar geweldig lieve nicht de avond daarvoor en ze wilde slapen. Dat ging niet met haar kleine broer en zus in een tent. Ze wilde in haar eigen bed slapen. De kleintjes wilden heel graag in de tent blijven. Manlief offerde zich op en trok bij de kleine boefjes in. Om 2.00 uur stond ons kleinste boefje aan mijn bed. Ze had het koud en ze wilde in haar eigen bed slapen. Manlief stond haar bij en vertelde, dat haar broertje in zijn slaap de binnentent voor de tweede keer had gesloopt. Hij spoedde zich snel terug naar de tent, om daar de herstelwerkzaamheden uit te gaan voeren. De mannen hielden het samen de hele nacht vol in de tent. 

Toen we een weekje later bij mijn vriendin op de boerderij gingen kamperen, stond onze tent nog veel mooier. Het was wel te zien, dat hij hulp van onze lieve vrienden hadden gekregen. Onze boefjes waren door het dolle heen. Oudste boef vond het geweldig om met haar vriendinnetje in de Pippo-wagen te mogen slapen. Deze Pippo-wagen had mijn vriendin met haar man samen helemaal gepimpt. Wat zag die er geweldig uit. Mooi om te zien hoe creatief ze samen alles weten aan te pakken. 

Bij het kampvuur werden marshmallows geroosterd. De grote meiden zaten op de schommel en hadden elkaar nog heel veel te vertellen. Toen de kleintjes in de tent gingen liggen, vielen ze als een blok in slaap. Dat hadden we niet meteen verwacht. Tot laat in de avond zaten wij gezellig bij het kampvuur. Het ultieme camping- en vakantiegevoel was er meteen. 

De volgende dag reden we naar de Bedafse Bergen, waar we heerlijk wandelden en renden door de bossen en over de zandbergen. Er werden hardloopwedstrijden gedaan en wie het snelst van de berg kon rollen. Het was heerlijk weer, dus na deze wandeling kon er nog even lekker worden gezwommen in het zwembad op de mini-camping. Het zand werd er goed afgespoeld. Die avond aten we heerlijke pizza's, waar alle kinderen heerlijk van konden smullen.

De laatste dag fietsten we allemaal even naar kasteel Heeswijk. Ook daar wandelden we heerlijk rond, beklommen we de uitkijktoren en genoten we van wat lekkers in de theetuin.

Die middag wilden de boefjes echt nog even afkoelen in het zwembad, terwijl wij de spullen in de auto konden laden. Het was een heerlijke kampeervakantie, waar we allemaal weer heel veel energie van hebben gekregen. Voor onze boefjes voelde het als een echte ver-weg-vakantie. 

Sportieve vakantiepret

De vakantie is bijna voorbij. Tijd om even terug te kijken naar alle hoogtepunten van deze andere vakantie dan anders. De afgelopen weken hebben onze boefjes zich van hun sportieve kant laten zien. Ik zal een aantal van deze sportieve uitspattingen aan jullie laten zien.

Samen met twee vriendjes en hun moeder maakten we een mooie tocht in een kano. We hadden een mooie opstelling gemaakt. Manlief ging met de twee kleinste boefjes de boot in, zelf stapte ik in de kano met onze oudste boef. Vlakbij het prachtige Kasteel Heeswijk startte onze tocht van zo'n 9 kilometer. Het was prachtig weer en met het oudste boefje vormde ik een geweldig team. Ik had er niet bij verteld, dat ik in mijn jonge jaren nog een blauwe maandag op kanovaren heb gezeten. Dit was dan ook een kolfje naar mijn hand. 

Manlief bleek wat minder snel met de kleintjes. Samen met de boot met de vriendjes genoten zij vooral van de prachtige omgeving en kwamen ze zigzaggend vrolijk bij het eindpunt aan. Ze hadden vooral genoten van de "high peddels", die ze met de vriendjes onderweg hadden kunnen doen. 

Vorig jaar genoten onze boefjes in Noorwegen enorm van een middagje klimmen in een klimpark. Het leek ons wel een goed idee om dat hier in de buurt nog maar eens een keer te gaan doen. Al snel kwamen we uit bij het Klimbos in de bossen van Goirle. De boefjes mochten alle drie de klimuitrusting aantrekken en na een uitgebreide instructie kon het klimmen beginnen. Aanvankelijk vonden ze het wel even spannend en durfden ze niet echt de hoogte in. Onze oudste boef wilde heel graag de vrije val proberen. Met wat hulp van de instructeur aan de kant kwam ze omhoog en daarna ook, na behoorlijk wat overredingskracht, ook weer omlaag. 

Nu wilde onze boevenzoon ook. Omhoog klimmen kostte hem geen enkele moeite, maar het naar beneden springen was toch wat spannender. Gelukkig wist hij ook springend de grond te bereiken. Ons kleinste boefje wilde dit ook nog proberen. Ook zij kwam moeiteloos weer op haar pootjes terecht. Ook de andere klimmetjes werden allemaal getest. 

Na het klimmen maakten we nog een mooie wandeling met allerlei opdrachten en speurwerk. Het programma werd afgesloten met het maken van een kampvuur, waar marshmallows konden worden geroosterd. Het kostte manlief wel even wat oefening om met de vuurstenen het vuur aan te krijgen. Gelukkig blijkt hij toch stiekem nog wel enige Expeditie Robinson-kwaliteiten in zich te hebben. 

Manlief had voor de twee oudste boefjes ook nog enkele sportieve uitdagingen in petto. Ze wilden in de vakantie wel een grote fietstocht maken. Manlief bedacht een mooie ronde met een goede bestemming. Vroeg in de ochtend vertrokken ze op weg naar Uden, waar een nichtje van ons woont. Zij was heel blij met even wat afleiding, omdat ze hoogzwanger op de bevalling zat te wachten. Het werd echt een fietssafari volgens de boefjes. Onderweg zagen ze heel veel verschillende dieren, waar ze soms voor stopten en soms heel hard voorbij fietsten. Zo zagen ze kamelen (bij de kamelenboerderij), alpaca's (hele schattige kleintjes, bij de alpacafarm), maar ook de bekende boerderijdieren en polderdieren.

Eenmaal in Uden werd er heerlijk geluncht en werden er PSV-Jumbo-plaatjes geplakt. Toen begon de terugreis, waar ze een andere route namen via een tante in het prachtige Reek. Een regenbui leek even roet in het eten te gooien, maar gelukkig kon er in het bos even gepauzeerd (en geschuild) worden. Aan het einde van de dag stond er bijna 60 kilometer op de teller. Met wat pijnlijke billen maar met een heel goed gevoel vielen ze die avond vroeg in slaap. 

Met dezelfde twee boeven ging manlief ook nog een middagje waterskiën. Wat vonden ze het spannend de dagen daarvoor. Eenmaal in Best keken de boefjes hun ogen uit. Wat gingen ze allemaal hard en goed. Gelukkig mochten ze starten op het oefenbaantje. Met een enorme helm en twee enorme ski's strompelden ze naar het baantje. De eerste pogingen op de ski's waren nog pittig. Vooral de oudste boef liet zien, dat je ook zonder waterski's kunt waterskiën. Op haar buik stuiterde ze helemaal naar het einde. Ze had niet gehoord, dat ze ook eerder mocht loslaten. 

Gelukkig werd er snel een prachtig alternatief geboden. Onze boefjes mochten het proberen op een racebordje, waar ze op hun knieën konden racen. Dat ging bij ons oudste boefje meteen helemaal goed. Onze boevenjongen lukte het redelijk, maar hij viel er af en toe nog af. Gelukkig mocht manlief toen ook meedoen. Op schoot bij zijn vader lukte het soms aardig, maar ging hij ook nog regelmatig met een flinke plons het water in. Daarna mocht hij het proberen op de rug van zijn vader. Die moest gaan liggen en dan kon het boevenkereltje echt racen. Dat was echt een perfecte manier van waterskiën. De uren vlogen voorbij. De bordjes mocht manlief voor ze sjouwen, want die waren echt te zwaar. Verder was alles perfect.

We hebben in de vakantie heel veel gezwommen. De warme dagen brachten we meestal door in ons zwembadje in de tuin, waar heerlijk werd geplonst, gespetterd en gezwommen. De boefjes vonden het ook wel leuk om een keer het plaatselijke zwembad te bezoeken. Verschillende vriendjes van school troffen we daar, maar ook een lieve vriendin met haar man en kindjes. Het werd een heerlijk sportief dagje. Zelf ben ik niet zo'n fan van zwembaden, maar met deze temperaturen kon ik zelf genieten van het water.

Manlief wist de boefjes ook nog over te halen om met hem te gaan hardlopen. Ons kleinste boefje ging op haar step mee. Dat was een slimme zet. Zij was de enige, die niet aan het mopperen was onderweg. Steppen en hardlopen bleek een goede combinatie. Dat hebben ze nog een paar keer meer gedaan. Samen kunnen ze inmiddels een rondje van 10 kilometer gemakkelijk steppen/rennen. 

De tuinen van Appeltern

Vlak voor we aan onze kampeervakantie begonnen, besloten we een dagje op pad te gaan samen met opa en oma. We zochten een uitje, waar onze boefjes zich naar hartenlust konden uitleven, maar waar ook voor opa en oma wat te zien zou zijn. We vonden de ideale plek hiervoor in Coronatijd: de tuinen van Appeltern. 

De autorit ernaartoe was al prachtig langs allerlei prachtige plekken in Gelderland. We hadden een tijdslot om 11.00 uur, maar we vonden het geen enkel probleem dat we net wat later in het park waren. De tuinen lagen er prachtig bij. Onze boefjes vonden het geweldig om alle stoeltjes, tuinhuisjes, bankjes en zitplekjes te testen. We bewonderden alle prachtige bloemen, planten en bomen. Opa had ooit een cursus snoeien gevolgd in het park, maar alles was toch echt wel enorm veranderd de afgelopen jaren. 

De vijvers waren ook favoriet bij onze boefjes, vooral als er vissen of kikkers zaten. Oudste boef was in haar hoofd al druk aan het ontwerpen hoe haar ideale tuin eruit zou moeten zien. Daar moest in ieder geval een zwemvijver in. Thuis maakte ze meteen een eerste ontwerp. Daar mag ze voorlopig nog even over dromen.

Een hoogtepunt van het park was voor onze boefjes het speeleiland. Deze natuurspeeltuin was echt prachtig aangelegd. Er kon worden geklommen, geschommeld, gerommeld en gespeeld. Hier hadden ze zelfs een hele dag kunnen spelen. Heel stoer was natuurlijk ook het vlot, waar de kleintjes ons allemaal over het water konden trekken. 

Ik probeerde hier en daar nog wat uit met de camera en prachtige bloemen en diertjes uit de tuinen.

Het werd een heerlijke dag. We hebben veel gewandeld, lekker geluncht, gezellig gekletst en gelachen met en om de boefjes. Wat fijn om samen zo een dagje uit te kunnen zijn. 

De vissenhemel

Onze boefjes hebben al enige tijd drie huisdieren: drie sluierstaartjes die oma met ze heeft gekocht. Ze kregen in overleg met oma de namen van onze kinderen. Elke ochtend krijgen de drie visjes keurig twee korreltjes eten, niet meer en niet minder. 

Vorige week zagen we dat de vis van ons boevenvriendje er niet zo goed bij zwom. Hij bewoog nog wel, maar hij zag er niet zo gezond uit. Daar schrokken we allemaal wel van. Die middag leek er immers nog geen vuiltje aan de lucht. Bij opa en oma werd meteen advies ingewonnen, wat we met dit visje moesten doen. Hij werd meteen in quarantaine geplaatst (in een andere kom). Onze boefjes waren erg overstuur. Zou het boevenvisje echt doodgaan? Manlief probeerde de kleintjes naar bed te brengen, maar al snel stuurde hij onze oudste boef naar beneden om mij te halen. Het was een groot drama, omdat ze het visje echt niet konden missen. Uiteindelijk lukte het ons om iedereen weer kalm te krijgen. Dan moest er wel gelogeerd worden bij de grootste boef. 

Die avond nog zagen we ons visje zijn laatste adem uitblazen. De volgende ochtend keken onze kindjes bedroefd hoe het visje was overleden. Zoals beloofd volgde er die dag een officiele plechtigheid. Er was een doosje geknutseld met de naam van het visje. Er werd een mooi plekje gezocht onder de boom in de tuin van opa en oma en daar vond de plechtigheid plaats. Natuurlijk waren opa en oma ook uitgenodigd. Ons boevenvriendje hield een korte toespraak. Daarna mocht de vis netjes worden begraven. De volgende beelden kunnen schokkend zijn..

Ons kleinste boefje had er al eerder genoeg van en zocht binnen alvast de koffietafel op. Ze werd door haar broertje nadrukkelijk verzocht om nog even terug te komen, omdat het nog niet klaar was. Er moest natuurlijk nog wel gesproeid worden met water, want dat vond hij fijn. Toen was het tijd om een nieuwe vis te kopen. Deze kreeg natuurlijk een andere naam. Wat zou dat anders kunnen worden dan Mario.

Blotevoetenfeestje

Na een gezellig feestweekend vorige week was vandaag het langverwachte kinderfeestje van Kleine Pluis. Ze had hier zo naar uitgekeken. Vanochtend om kwart over vijf meldde ze zich al bij manlief, omdat ze eigenlijk al niet meer kon wachten.
Voor het raam stond ze al te kijken wanneer haar vriendjes en vriendinnetjes kwamen. Toen ze eenmaal haar eerste vriendinnetje zag, sprintte ze naar de deur en stuiterde ze van buiten naar binnen en weer terug. Ze was helemaal door het dolle heen. Het is toch echt wel een kind van haar vader...
De drie vriendjes en drie vriendinnetjes hadden weer prachtige cadeautjes voor haar gekocht. Ze smulden allemaal heerlijk van een vrolijk taartje en dronken lekker uit de limonade-fontein.
We hadden niet heel veel tijd thuis ingepland, omdat we rond 14.00 uur al naar Heeswijk-Dinther zouden gaan. Daar was een prachtig blotevoetenpad, waar we het feestje de hele middag konden vieren. Dat bleek een goede keuze te zijn.

Met een jongensauto en een meisjesauto reden we naar het nabij gelegen plaatsje. Daar kregen we een gids voor het eerste deel van het programma. Er lag namelijk een mooie stal met heel veel boerderijdieren midden in het wandelgebied. Daar mochten de dieren naar hartelust worden gevoerd, geaaid en bewonderd. De kuikentjes waren heel schattig, de Vietnamese zwijnen rolden heerlijk in het modderbad, de geitjes sprongen vrolijk in het rond, de ganzen maakten vreselijk veel kabaal en de Schotse Hooglanders en Alpaca maakten veel indruk. Na deze eerste kennismaking kon de tocht beginnen.

Onze wandeling startte met het uittrekken van de schoenen. Hier kon je ook meteen met je blote voeten het water in. Ons boevenjongetje was zo enthousiast, dat hij meteen met kleren en al in het water belandde. Gelukkig was het lekker weer en droogde hij snel weer op.

Het blotevoetenpad leidde ons langs 25 verschillende obstakels of activiteiten. Soms was het wat spannend, zoals de modderpoel met kikkers of de ondiepe sloot met veel kroos. Andere stukken waren minder spannend, maar voor de gevoelige voeten soms heel aangenaam en soms wat minder. De boeven hadden in ieder geval veel plezier en de bordje van Pluis de Veldmuis werden vol belangstelling bekeken en beluisterd.

Onze oudste boef had even niet helemaal opgelet en was met haar knieën in de dierenpoep terecht gekomen. Daar was ze niet zo gelukkig mee. De broek moest dus onmiddellijk uit. Manlief grapte nog, dat het geen blotebillenpad was. Gelukkig kon er nog wel een klein glimlachje vanaf.

Na een heerlijke wandeling was het tijd voor frietjes en ranja bij het restaurant. De kinderen konden heerlijk buiten spelen bij een klein treintje, waar ze op en in konden klimmen. Na de frietjes werd het feestje met een lekker ijsje afgerond. We klommen weer in de jongens- en meisjesauto om alle vriendjes en vriendinnetjes thuis te brengen.
Wat een heerlijke vakantiedagje. We zijn meteen in de stemming. En we hebben de verjaardag van onze Pluis nu echt achter de rug.