zondag 17 september 2017

Een onvergetelijke dag

Afgelopen vrijdag was het zo ver: mijn kleinste zusje stapte in het huwelijksbootje. We leefden er al vanaf de bekendmaking tijdens de Kerstdagen naartoe. Het begon met het uitzoeken van de trouwjurk. Wat een geweldige dag hadden we tussen alle jurken, schoenen en nog veel meer. Deze dag vormde de eerste dag in een reeks hoogtepunten voor en tijdens de bruiloft. In de bruidszaak werden mijn andere twee zusjes gevraagd haar getuigen te zijn en aan mij de eer om ceremoniemeester te zijn op deze geweldige dag. Ik kon vanaf dat moment helemaal los met alle ideeën, die ik kon vinden op google en pinterest.
Twee weken geleden volgde daar de tweede fantastische dag: de vrijgezellendag. Ik bakte voor deze dag een taart, die we tijdens de overval van de bruid eerst soldaat maakte.



De bruid werd meegenomen naar Eindhoven, waar we een libdub opnamen. Toen deze was afgerond, reden we naar Valkenswaard voor een diner bij Inspiration Point. Wat een lol hebben we daar gehad. 
De week erna waren de mannen aan de beurt voor een sportieve dag in Tilburg bij 'De Voltage'. 
Ondertussen waren de voorbereidingen voor de dag zelf in volle gang. Cadeaus werden geregeld, een fotoslinger in elkaar genaaid, de kinderen aan de knutsel gezet en nog veel meer. Ons huis was voor het bruidspaar in de laatste week echt verboden terrein. Overal waren er immers spullen te vinden voor de grote dag. Ook de kinderen hadden het al weken over 'de bruiloft' op de blauwe dag (vrijdag). Kleine Pluis vond het woord bruiloft maar vreemd. Ze bleef herhaaldelijk zeggen dat Issa en oma Roy niet doen trouwen, hij is jarig. 


En toen was het dan eindelijk vrijdag 15 september: de trouwdag. Al vroeg gingen mijn zusjes en ik naar ons kleinste zusje, die zich klaar ging maken voor haar grote dag. We dronken koffie en thee en grapten over van alles en nog wat. We hadden voor dit moment vier dingen samengesteld: something old, something new, something borrowed, something blue. Ik nam blue voor mijn rekening en haakte een jarretel.


Ze kreeg nog een paar geleende zakdoeken en een ketting, die bij haar oorbellen voor de bruiloft hoorde. Onze vader en moeder zorgden allebei voor something old. Na het aanbrengen van de make-up en het verzorgen van een prachtig bruidskapsel door mijn zus, kon DE jurk aan, wat een plaatje!!!!



We lieten het bruidspaar even alleen om ons om te kleden en met de meisjes naar de kapsalon te gaan. Wat vonden ze het leuk. Wanneer je zus altijd thuis de haren komt knippen, is de eerste keer in een kapsalon voor de bruiloft natuurlijk wel heel speciaal.


Even later zag iedereen er prachtig uit. We reden terug naar de lokatie. Nu was deze ook héél bijzonder. De hele bruiloft speelde zich af in de tuin van mijn zusje en zwager. De dagen ervoor werd er druk geklust om alles in orde te maken. De feesttent werd opgebouwd, de vijver afgezet en er werd gezorgd voor een prachtige aankleding.


Het weer werkte ook goed mee. De dag ervoor zaten mijn zusje en ik in de (bijna) nog lege feesttent met regenlaarzen en een natte vlonder. Nu scheen de zon volop en we konden zelfs buiten foto's maken. Ik ben reuze benieuwd hoe deze geworden zijn, vooral een foto met 11 kinderen is altijd spannend. Het bruidspaar ging even terug naar binnen en de daggasten namen plaats in de tent. Ik stond ondertussen de ambtenaar van de burgerlijke stand op te wachten. Het leuke van ceremoniemeester zijn, is dat ik mee kon delen in alle verrassingen die het bruidspaar in petto had. Zo ook de ambtenaar van de burgerlijke stand. Dit bleek een bekende Nederlander te zijn:

Voor degenen die hem niet kennen: Dirk Zeelenberg, acteur

Na de voltrekking van het huwelijk werden er confettikannonnen afgeschoten door de kinderen en we konden weer in de zon proosten. De kinderen deden nog een dansje op het podium en hierna konden we aan tafel plaatsnemen voor een sharing diner.


De kinderen kregen een eigen tafel vol friet en snacks. Ze konden samen nog een paar keer in de fotobus en werden hierna naar huis gebracht. Wij konden ons opmaken voor knalfeest. 



Er werd gefeest tot in de late uurtjes. Het was echt een onvergetelijke dag, waar we nog heel lang  warme herinneringen aan blijven koesteren!











zondag 20 augustus 2017

Alarm

Na ons heerlijke avontuur in Denemarken konden we nog even uitrusten en genieten van de vakantie. Onze boefjes hadden aan het begin van de vakantie lijstjes gemaakt, waar ze op hadden geschreven wat ze in de vakantie graag zouden willen gaan doen. Bovenaan het lijstje van ons oudste boefje stond logeren met haar nicht. Dat hebben we deze week maar meteen voor haar geregeld. Boevenbroer wilde heel graag naar de nieuwe film van een van zijn helden: Brandweerman Sam: UFO-alarm. Op een regenachtige middag konden we hem verrassen. We reden naar de Verkadefabriek, waar we met slechts een paar andere bezoekers konden genieten van de spannende avonturen in Piekepolder.


Manlief had geen lijstje gemaakt, maar hij wilde al wel heel lang naar het PIT-veiligheidsmuseum in Almere. Het was de laatste dag van de Brandweerman Sam-weken en er was een speciale Paw Patrol-speurtocht. Dat moest goed gaan komen voor de kleinste boefjes. Vanochtend reden we op ons gemak naar de Flevopolder, waar we alles gingen leren over brandweer, politie, hulpdiensten en vooral over veiligheid.
De eerste opdracht van de speurtocht was een eenvoudige: ga je verkleden als politieman, brandweervrouw of ambulance-broeder. Dat was vooral een kolfje naar de hand van ons oudste meisje. De twee kleintjes namen genoegen met heel af en toe een politiepet (die past ons immers allemaal). Ze kregen ook allemaal een pasje, waar ze de opdrachten mee konden activeren. Er was van alles te doen voor de kleintjes: branden blussen, moordzaken oplossen, quizvragen invullen, filmpjes kijken en vooral racen op een skelter. Even een kijkje nemen in een echte politiecel was wel indrukwekkend en een beetje eng.













Volgens de uitslagen van de onderzoekjes is onze dochter nog niet klaar voor het werk bij politie of als chauffeur van een ambulance. Het is wel erg leuk om terug te kijken. Ze vond het maar wat stoer om zo overal aan mee te kunnen doen. Regelmatig ging het (UFO?)alarm van onze jongste boef af. Als het niet helemaal gaat zoals ze wil, dan laat ze stevig van zich horen. Broer en zus zingen dan vrolijk liedjes van Kinderen voor Kinderen  om haar op te vrolijken. Het lied "Haai-alarm" behoort tot de favoriete. Dit lied is in de vakantie omgedoopt tot "Snot-alarm", als een van de boeven een zakdoekje nodig had.
De boefjes hebben zich heerlijk kunnen vermaken vandaag in het museum. Deze week gaan manlief en ik al langzaam aan het schoolwerk beginnen, terwijl de kindjes nog even nagenieten. En dan gaat volgende week het alarm weer op de gewone tijd af.






vrijdag 11 augustus 2017

De laatste draak

De laatste twee nachten verbleven we aan de oostkust van Zuid-Jutland. Het was een eenvoudige oversteek van Ribe naar Lojt, die ons nog geen uur kostte. Het vakantiepark bleek heerlijk rustig met een schitterend uitzicht op zee. De laatste echte vakantiedag gingen we al dit natuurschoon maar eens op het gemak verkennen. De boefjes speelden nog even lekker op het strandje en ik gebruikte de steiger voor een laatste fotoshoot.











Onze oudste boef wilde heel graag met manlief nog het zwembad testen. Terwijl de kleintjes met mij genoten van de speeltuin, namen zij een duik. Nu moet ik er even bij vertellen, dat dochterlief niet zo heel veel geduld heeft. Als ze iets wil, dan kan ze niet wachten en moet het nu, nu, nu. Soms gaat er dan ook wel eens wat mis. Zo ook bij het zwembad. Mevrouwtje Ongeduld kon niet wachten met zwemmen, maar er moet altijd eerst even netjes een douche worden genomen. Ze zag naast het zwembad een douchepaal staan en meteen drukte ze op de knop. Het water bleek ijs- en ijskoud, maar dat was niet het ergste. Onder de enorme stroom koud water lag een heel lief, onschuldig Deens meisje van de zon te genieten, slapend met haar kleren aan. Die werd kletsnat door deze onbezonnen actie van ons draakje. Gelukkig konden ze er allemaal wel om lachen.
De volgende dag zeiden we Denemarken gedag en na een autorit van zo'n acht uur kwamen we thuis. Wat boffen we toch met onze buren, die zich enorm hadden ingespannen om alles netjes voor elkaar te hebben bij onze thuiskomst. De boefjes vonden vooral de bloemetjes op de slaapkamers erg lief. Als snotterende draken lagen ze weer in hun eigen bedden te snurken.









woensdag 9 augustus 2017

Ribe

Onze voorlaatste halte tijdens onze reis was het oudste stadje van Denemarken: Ribe. Hier sliepen we slechts twee nachten. We waren al vroeg op de parkeerplaats van ons vakantiepark, zodat we besloten om eerst het plaatsje maar eens te gaan verkennen. Na een heerlijk rustige lunch besloten we de Domkirke van Ribe te gaan bekijken, omdat we hadden gezien dat je de toren kon beklimmen. Het bleek een stevige sportieve uitdaging om bovenop de toren te komen. Gelukkig zijn onze boefjes hierin niet bang uitgevallen. We genoten van het schitterende uitzicht over het mooie plaatsje.



Na een korte wandeling door het oude historische centrum keerden we weer terug naar het vakantiepark, waar we de spullen in ons nieuwe huisje konden sjouwen. We hadden nog een plan voor deze zonnige middag: strand! Een lieve vriendin tipte ons, dat op het eiland Rømø een geweldig strand te vinden was bij het plaatsje LaKolk. Zo reden we gezellig naar het grootste Deense eiland in de Noordzee. Het eiland is verbonden met Jutland door middel van een weg die door moerasgebied voert. We zagen dan ook een heleboel vogels om ons heen. Het leuke aan dit stand was wel, dat je er met de auto op mag rijden. Dat is ook haast wel nodig, want anders maak je eerst een enorme wandeling. Toch voelt het bijzonder om met de auto door het zand te crossen. De boeven genoten enorm van het fantastisch mooie zandstrand.






De vertrekdag uit Ribe was wederom een heerlijk zonnige. Deze dag gebruikten we om het Vikingecentre te bezoeken. We gingen echt helemaal terug in de tijd. In dit openluchtmuseum leven mensen uit heel Europa als oude Vikingen. Je wandelt langs hutjes, waar mensen op een open vuur een maal aan het bereiden zijn of lekker zitten te handwerken (dat leek me dan wel weer wat). De kinderen konden een speurtocht doen en allerlei activiteiten als echte Vikingen. Zo werd er driftig gehamerd en getimmerd, met speren gegooid, zwaard gevochten en boog geschoten. De boeven bleken echte Vikingen, al durfde zoonlief niet op de foto met de fraai uitgedoste ridder. De oudste boef heeft bij opa wat op te biechten. Ze heeft immers een konijn in zijn staart geschoten. Gelukkig was het slechts een foto van een konijn. Het kleinste boefje vond deze levensstijl wel wat. Ze verzamelde weer stenen en houtjes. Gelukkig liet ze de grote koeienvlaaien liggen.







Na dit avontuurlijke museumbezoek reden we rustig naar Løjt Land voor de laatste twee nachten in Denemarken.





maandag 7 augustus 2017

Legoland

De hele vakantie riepen onze boeven al dat ze naar Denemarken en Legoland op vakantie gingen. Vanochtend vertrokken we in alle vroegte (voor ons is dat tijdens de vakantie half negen) naar Billund. Gisteren namen onze kindjes de kaart van Legoland al uitgebreid door en de boeven stippelden de ideale route uit. 
Iets voor 10 ging het park open en wij waren exact om 10 uur binnen. De eerste halte was Lego Friends. Het bankje en het kleine vriendelijke stukje was voor onze oudste boef meteen al een goede binnenkomer. Miniland was prachtig. We zagen stukjes Kopenhagen, die we eerder in de reis hadden gezien of gemist. Nederland zag er in Lego ook prima uit. De nieuwste wolkenkrabbers zagen er zelfs in Lego indrukwekkend uit. 




Onze boefjes keken hun ogen uit. Het kleinste boefje was helemaal hyper. Ze sprintte van de ene attractie naar de andere. Haar broer daarentegen was enorm onder de indruk van zo veel Lego. Toen we even zaten te lunchen bij het ridderkasteel, vertelde hij dat hij vond dat er toch nog veel stenen waren. Hij had verwacht dat echt alles van Lego was. 
Een belangrijke afdeling was Ninjago. Deze attractie wilde zoonlief heel graag beleven. Al was het alleen maar om zijn lieve neefje jaloers te maken. Er stond wel een flinke rij, maar het was het wachten waard. We kregen allemaal een 3D-bril op en we moesten tijdens de rit vechten met draken en andere monsters. Dat was voor ons kleinste boefje iets te veel van het goede. Of zoals ze het zelf samenvatte:"Beetje eng". 



Gelukkig waren niet alle attracties zo eng. We gingen allemaal op safari, waar we de meest uiteenlopende wilde dieren tegenkwamen. Boevenzoon was blij met zijn favoriete olifant en zijn kleine zusje werd nog enthousiaster bij het zien van de flamingo's. 



Naast allerlei treintjes, vliegtuigjes en andere vrolijke attracties wilde ons oudste boefje toch ook wat meer sensatie. Met haar vader ging ze in de achtbaan "Dragon". De drakenkarretjes begonnen rustig in het kasteel en gingen verder als een avontuurlijke rit buiten. Ze genoot met volle teugen van het avontuur. Na het eten gingen de twee verkenners ook nog in de Lego Canoe. Deze rustige kano's maken een laatste wildwaterafdaling. De boefjes bleven aardig droog en dat was enigszins een teleurstelling voor ons wilde boefje:"Dan staat er in drie talen dat je nat gaat worden en dan zijn het niet meer dan drie druppels". Bij een volgende regenbui in Denemarken zullen we haar aan deze uitspraak herinneren. 


Een prachtige attractie is ook Atlantis Sealife. Je ziet een film, waarin je in een onderzeeboot op zoek gaat naar de verloren stad Atlantis. Als de deuren dan open gaan, kom je daar ook daadwerkelijk terecht. De prachtige vissen vermaakten zich ook prima met alle verschillende Lego-bouwwerken. 




Ons kleinste boefje vond al die steentjes wel erg interessant. De afgelopen dagen is ze volop bezig geweest met het verzamelen van verschillende stenen die op haar pad kwamen. In Legoland barst het van de stenen, dus het kleinste boefje wilde hiervan ook graag een souvenir mee naar huis nemen. De Legomannen dachten daar anders over.


Naast een heleboel leuke attracties waren er veel imposante bouwwerken te zien. Struinend door het park konden we deze bewonderen. Ook vanuit de draaiende uitkijktoren hadden we goed zicht over het hele park.




En als het dan etenstijd is, eet je niet zomaar een alledaags gerecht. Op de picknicktafel aten we heuse Legofrietjes.


Natuurlijk konden we de Legoshop niet ongemerkt voorbij lopen. Het was al een attractie op zich. De boefjes hadden snel allemaal een fraai souvenir voor thuis gevonden. Een mooi slot van een heerlijke dag in Legoland.