De tuinen van Appeltern

Vlak voor we aan onze kampeervakantie begonnen, besloten we een dagje op pad te gaan samen met opa en oma. We zochten een uitje, waar onze boefjes zich naar hartenlust konden uitleven, maar waar ook voor opa en oma wat te zien zou zijn. We vonden de ideale plek hiervoor in Coronatijd: de tuinen van Appeltern. 

De autorit ernaartoe was al prachtig langs allerlei prachtige plekken in Gelderland. We hadden een tijdslot om 11.00 uur, maar we vonden het geen enkel probleem dat we net wat later in het park waren. De tuinen lagen er prachtig bij. Onze boefjes vonden het geweldig om alle stoeltjes, tuinhuisjes, bankjes en zitplekjes te testen. We bewonderden alle prachtige bloemen, planten en bomen. Opa had ooit een cursus snoeien gevolgd in het park, maar alles was toch echt wel enorm veranderd de afgelopen jaren. 

De vijvers waren ook favoriet bij onze boefjes, vooral als er vissen of kikkers zaten. Oudste boef was in haar hoofd al druk aan het ontwerpen hoe haar ideale tuin eruit zou moeten zien. Daar moest in ieder geval een zwemvijver in. Thuis maakte ze meteen een eerste ontwerp. Daar mag ze voorlopig nog even over dromen.

Een hoogtepunt van het park was voor onze boefjes het speeleiland. Deze natuurspeeltuin was echt prachtig aangelegd. Er kon worden geklommen, geschommeld, gerommeld en gespeeld. Hier hadden ze zelfs een hele dag kunnen spelen. Heel stoer was natuurlijk ook het vlot, waar de kleintjes ons allemaal over het water konden trekken. 

Ik probeerde hier en daar nog wat uit met de camera en prachtige bloemen en diertjes uit de tuinen.

Het werd een heerlijke dag. We hebben veel gewandeld, lekker geluncht, gezellig gekletst en gelachen met en om de boefjes. Wat fijn om samen zo een dagje uit te kunnen zijn. 

De vissenhemel

Onze boefjes hebben al enige tijd drie huisdieren: drie sluierstaartjes die oma met ze heeft gekocht. Ze kregen in overleg met oma de namen van onze kinderen. Elke ochtend krijgen de drie visjes keurig twee korreltjes eten, niet meer en niet minder. 

Vorige week zagen we dat de vis van ons boevenvriendje er niet zo goed bij zwom. Hij bewoog nog wel, maar hij zag er niet zo gezond uit. Daar schrokken we allemaal wel van. Die middag leek er immers nog geen vuiltje aan de lucht. Bij opa en oma werd meteen advies ingewonnen, wat we met dit visje moesten doen. Hij werd meteen in quarantaine geplaatst (in een andere kom). Onze boefjes waren erg overstuur. Zou het boevenvisje echt doodgaan? Manlief probeerde de kleintjes naar bed te brengen, maar al snel stuurde hij onze oudste boef naar beneden om mij te halen. Het was een groot drama, omdat ze het visje echt niet konden missen. Uiteindelijk lukte het ons om iedereen weer kalm te krijgen. Dan moest er wel gelogeerd worden bij de grootste boef. 

Die avond nog zagen we ons visje zijn laatste adem uitblazen. De volgende ochtend keken onze kindjes bedroefd hoe het visje was overleden. Zoals beloofd volgde er die dag een officiele plechtigheid. Er was een doosje geknutseld met de naam van het visje. Er werd een mooi plekje gezocht onder de boom in de tuin van opa en oma en daar vond de plechtigheid plaats. Natuurlijk waren opa en oma ook uitgenodigd. Ons boevenvriendje hield een korte toespraak. Daarna mocht de vis netjes worden begraven. De volgende beelden kunnen schokkend zijn..

Ons kleinste boefje had er al eerder genoeg van en zocht binnen alvast de koffietafel op. Ze werd door haar broertje nadrukkelijk verzocht om nog even terug te komen, omdat het nog niet klaar was. Er moest natuurlijk nog wel gesproeid worden met water, want dat vond hij fijn. Toen was het tijd om een nieuwe vis te kopen. Deze kreeg natuurlijk een andere naam. Wat zou dat anders kunnen worden dan Mario.

Blotevoetenfeestje

Na een gezellig feestweekend vorige week was vandaag het langverwachte kinderfeestje van Kleine Pluis. Ze had hier zo naar uitgekeken. Vanochtend om kwart over vijf meldde ze zich al bij manlief, omdat ze eigenlijk al niet meer kon wachten.
Voor het raam stond ze al te kijken wanneer haar vriendjes en vriendinnetjes kwamen. Toen ze eenmaal haar eerste vriendinnetje zag, sprintte ze naar de deur en stuiterde ze van buiten naar binnen en weer terug. Ze was helemaal door het dolle heen. Het is toch echt wel een kind van haar vader...
De drie vriendjes en drie vriendinnetjes hadden weer prachtige cadeautjes voor haar gekocht. Ze smulden allemaal heerlijk van een vrolijk taartje en dronken lekker uit de limonade-fontein.
We hadden niet heel veel tijd thuis ingepland, omdat we rond 14.00 uur al naar Heeswijk-Dinther zouden gaan. Daar was een prachtig blotevoetenpad, waar we het feestje de hele middag konden vieren. Dat bleek een goede keuze te zijn.

Met een jongensauto en een meisjesauto reden we naar het nabij gelegen plaatsje. Daar kregen we een gids voor het eerste deel van het programma. Er lag namelijk een mooie stal met heel veel boerderijdieren midden in het wandelgebied. Daar mochten de dieren naar hartelust worden gevoerd, geaaid en bewonderd. De kuikentjes waren heel schattig, de Vietnamese zwijnen rolden heerlijk in het modderbad, de geitjes sprongen vrolijk in het rond, de ganzen maakten vreselijk veel kabaal en de Schotse Hooglanders en Alpaca maakten veel indruk. Na deze eerste kennismaking kon de tocht beginnen.

Onze wandeling startte met het uittrekken van de schoenen. Hier kon je ook meteen met je blote voeten het water in. Ons boevenjongetje was zo enthousiast, dat hij meteen met kleren en al in het water belandde. Gelukkig was het lekker weer en droogde hij snel weer op.

Het blotevoetenpad leidde ons langs 25 verschillende obstakels of activiteiten. Soms was het wat spannend, zoals de modderpoel met kikkers of de ondiepe sloot met veel kroos. Andere stukken waren minder spannend, maar voor de gevoelige voeten soms heel aangenaam en soms wat minder. De boeven hadden in ieder geval veel plezier en de bordje van Pluis de Veldmuis werden vol belangstelling bekeken en beluisterd.

Onze oudste boef had even niet helemaal opgelet en was met haar knieën in de dierenpoep terecht gekomen. Daar was ze niet zo gelukkig mee. De broek moest dus onmiddellijk uit. Manlief grapte nog, dat het geen blotebillenpad was. Gelukkig kon er nog wel een klein glimlachje vanaf.

Na een heerlijke wandeling was het tijd voor frietjes en ranja bij het restaurant. De kinderen konden heerlijk buiten spelen bij een klein treintje, waar ze op en in konden klimmen. Na de frietjes werd het feestje met een lekker ijsje afgerond. We klommen weer in de jongens- en meisjesauto om alle vriendjes en vriendinnetjes thuis te brengen.
Wat een heerlijke vakantiedagje. We zijn meteen in de stemming. En we hebben de verjaardag van onze Pluis nu echt achter de rug.

Pluis is jarig

Al weken is ze aan het aftellen naar deze grote dag. Eindelijk is ze zes jaar! Gisteravond mocht ik haar nog één keer een hele dikke kus en knuffel geven als vijfjarige, om op haar verjaardag te onderzoeken of haar kusjes en knuffels anders aanvoelen. Kleine Pluis viel meteen in slaap, zodat ze snel jarig zou zijn. Er waren er echter twee, die het wellicht net zo spannend vonden. Toen ik de slingers ging ophangen, druppelden deze twee boeven weer naar beneden. Ze mochten met mij de kamer mee versieren. Wat vonden ze dit speciaal om te doen voor hun kleine zusje.

Vanmorgen of eigenlijk vannacht in onze ogen, hoorden we Pluis om 4.00 uur al door de gang sluipen. Ze ging naar het toilet en besloot toch terug naar haar eigen bed te gaan. Om 5.00 uur hield ze het niet meer en wist ze toch tussen ons in te kruipen. Om 6.00 uur had ze lang genoeg gewacht. Manlief en ik kleedden ons alvast aan en toen ook de andere boefjes wakker waren, gingen we naar beneden om haar te verrassen. Op tafel lagen haar cadeautjes klaar. Grote broer en zus hadden ook verschillende cadeautjes geknutseld en ingepakt op tafel klaargelegd. Pluis keek haar ogen uit, want wat waren het nu veel pakjes.

Na het openen van de cadeautjes was het tijd voor een ontbijt en wist ze zich snel aan te kleden om naar school te gaan. Op school werd haar feestje met de juf en de kinderen gevierd. Helaas mochten we er dit jaar niet bij zijn en ook een traktatie in de klas uitdelen mocht niet. Gelukkig hadden we hier wel een oplossing voor. De juf stuurde ons foto's van het feestje in de klas. We zagen haar zichtbaar genieten. Wat hebben we moeten lachen bij het zien van deze foto. Op en top Pluis, stralend in haar feestjurk, maar wel met stoere voetbalmuts. Wat ben je toch een heerlijk kind met een compleet eigen stijl.

Pluis vierde vandaag niet alleen haar verjaardag in de klas, ze mocht ook al proef gaan draaien in groep 3. Ze vond het geweldig, dat ook haar nieuwe juf haar alvast in het zonnetje had gezet. Nu kan ze al helemaal niet meer wachten om na de zomervakantie de overstap naar groep 3 te maken. 

Afgelopen week wist ik enkele Coronaproef traktaties te maken. Ik bakte enkele koekjes en versierde deze met glazuur. De koekjes werden afzonderlijk verpakt en vandaag gingen we een rondje maken om alle vriendjes en vriendinnetjes te trakteren. Stiekem was ik toch wel blij, dat het deze keer geen 30 traktaties hoefde te zijn. 

Thuis had ik voor Pluis nog een verrassing. Ik had haar lievelingsgebakje gehaald: echte Bossche bolletjes van Jan de Groot (Dé specialist in het maken van deze lekkernij). Pluis bracht er ook twee naar opa en oma, zodat die alvast een beetje mee konden vieren. Zij waren immers ook degenen, die boevenbroer en zus opvingen, toen Pluis geboren werd.

Nog een paar dagen slapen en dan zal ze met de familie nog een klein feestje vieren en de week daarna haar kinderfeest. Hierna kunnen we allemaal gaan genieten van de zomervakantie. Nog even geduld...

Naturalis

Drie maanden geleden zouden we met de boefjes naar Naturalis gaan tijdens een studiedag op de school van onze kindjes. Helaas gooide toen, je raadt het al, het Coronavirus roet in het eten. Vier dagen voordat we er naartoe zouden gaan, werd de lock-down aangekondigd. Ons eerste gezinsuitje moest dan ook dit geweldige museum worden. Vandaag konden we eindelijk een kijkje gaan nemen in dit fantastische museum na de renovatie. We kwamen er al een keer eerder, maar toen gingen we naar een Dino-expositie buiten in een tent.
We vertrokken al op tijd en konden zo nog een korte wandeling door Leiden maken. Een stad om zeker nog eens rustig naar terug te gaan.

Nu moesten we de tijd goed in de gaten houden, want vanwege de maatregelen hadden we een tijdslot gekregen. Op de weg terug van de binnenstand naar het museum beleefden we een spannend avontuur. De boefjes kregen trek en ik wilde uit mijn tas eierwafels voor ze pakken. Bij het openen van het pak en het uithalen van een wafel, scheerde aan de achterkant van mijn hoofd een zeemeeuw rakelings langs me heen en griste de wafel uit mijn handen. De boefjes waren erg onder de indruk. Ze wilden nog maar één ding en dat was zo snel mogelijk het museum in. 

Er zaten ook een aantal voordelen aan alle maatregelen. Vanwege het tijdslot en een beperkt aantal bezoekers, was het enorm rustig en konden we door de anderhalve meter afstand ook alles goed zien. Manlief en ik hebben, zoals jullie weten, een vitaal beroep en daarom mochten we tot 1 juli gratis naar binnen. Wat een geweldig initiatief van het museum!

Onze boevenvriend liep de eerste zaal binnen en raakte lichtelijk in paniek. Al die opgezette beesten om hem heen. We moesten hem eerst overtuigen, dat ze niet echt waren en niet achter ons aan konden zitten, zoals de meeuw. Hij hield zijn hand stevig in de mijne en zo liepen we de eerste zaal rond. Zijn grote zus wist hem af en toe even af te leiden met prachtige edelstenen en haaientanden. 

De meisjes genoten volop van al het moois, dat er te zien en te ontdekken was.

Ook kleine Pluis had even een zwaar momentje, toen ze tot het besef kwam dat alle dieren die in het museum stonden, dood waren gegaan en daarna hier terecht waren gekomen. Ze stelde allerlei vragen over hoe ze dan dood waren gegaan. Wie deden dat? Waarom gingen ze dood? Wie had ze naar het museum gebracht? Het hield maar niet op. Toen ze een dood hertje zag en een klein schattig opgezet beertje, werd ze hier wel even verdrietig van.

Nadat we haar konden vertellen, dat we nu juist het beertje konden zien en heel veel mensen en kinderen nu veel over hem kunnen leren, was ze weer gerustgesteld.

We hebben het gedeelte over 'Leven en Dood' heel vluchtig bezocht. Al stonden hier ook prachtige dieren. Ik vond dit contrast prachtig:

Tot slot gingen we naar de afdeling met de dinosaurussen. Enkele dino's waren nog oude bekende van de tentoonstelling drie jaar geleden. Kleine Pluis was erg onder de indruk.

Zoonlief vond ze ook prachtig, maar de geluiden en bewegende achtergronden maakten het spannend voor hem. Ik herinnerde hem aan de foto, die we drie en een half jaar geleden van hem maakten bij de T-Rex.

Op aandringen van zijn zus wilde hij nog wel een keer bij Trix poseren, als ik het maar zo snel mogelijk deed. Als een boer met kiespijn ging hij op dezelfde plek zitten. Hij wist niet hoe snel hij weer bij de T-Rex Trix vandaan moest komen, na het nemen van deze foto.

Zo grappig om te zien, dat interesses (en kinderen) zo snel kunnen veranderen. Nu maar hopen, dat ze vanavond in hun dromen niet al te veel over deze opgezette dieren zullen dromen. Ze hebben gelukkig ook erg genoten van al het mooie beeldmateriaal, de dieren en verhalen vertellende medewerkers.

Ze vonden het museum te gek en willen graag nog eens een keer terugkomen.