Blotevoetenfeestje

Na een gezellig feestweekend vorige week was vandaag het langverwachte kinderfeestje van Kleine Pluis. Ze had hier zo naar uitgekeken. Vanochtend om kwart over vijf meldde ze zich al bij manlief, omdat ze eigenlijk al niet meer kon wachten.
Voor het raam stond ze al te kijken wanneer haar vriendjes en vriendinnetjes kwamen. Toen ze eenmaal haar eerste vriendinnetje zag, sprintte ze naar de deur en stuiterde ze van buiten naar binnen en weer terug. Ze was helemaal door het dolle heen. Het is toch echt wel een kind van haar vader...
De drie vriendjes en drie vriendinnetjes hadden weer prachtige cadeautjes voor haar gekocht. Ze smulden allemaal heerlijk van een vrolijk taartje en dronken lekker uit de limonade-fontein.
We hadden niet heel veel tijd thuis ingepland, omdat we rond 14.00 uur al naar Heeswijk-Dinther zouden gaan. Daar was een prachtig blotevoetenpad, waar we het feestje de hele middag konden vieren. Dat bleek een goede keuze te zijn.

Met een jongensauto en een meisjesauto reden we naar het nabij gelegen plaatsje. Daar kregen we een gids voor het eerste deel van het programma. Er lag namelijk een mooie stal met heel veel boerderijdieren midden in het wandelgebied. Daar mochten de dieren naar hartelust worden gevoerd, geaaid en bewonderd. De kuikentjes waren heel schattig, de Vietnamese zwijnen rolden heerlijk in het modderbad, de geitjes sprongen vrolijk in het rond, de ganzen maakten vreselijk veel kabaal en de Schotse Hooglanders en Alpaca maakten veel indruk. Na deze eerste kennismaking kon de tocht beginnen.

Onze wandeling startte met het uittrekken van de schoenen. Hier kon je ook meteen met je blote voeten het water in. Ons boevenjongetje was zo enthousiast, dat hij meteen met kleren en al in het water belandde. Gelukkig was het lekker weer en droogde hij snel weer op.

Het blotevoetenpad leidde ons langs 25 verschillende obstakels of activiteiten. Soms was het wat spannend, zoals de modderpoel met kikkers of de ondiepe sloot met veel kroos. Andere stukken waren minder spannend, maar voor de gevoelige voeten soms heel aangenaam en soms wat minder. De boeven hadden in ieder geval veel plezier en de bordje van Pluis de Veldmuis werden vol belangstelling bekeken en beluisterd.

Onze oudste boef had even niet helemaal opgelet en was met haar knieën in de dierenpoep terecht gekomen. Daar was ze niet zo gelukkig mee. De broek moest dus onmiddellijk uit. Manlief grapte nog, dat het geen blotebillenpad was. Gelukkig kon er nog wel een klein glimlachje vanaf.

Na een heerlijke wandeling was het tijd voor frietjes en ranja bij het restaurant. De kinderen konden heerlijk buiten spelen bij een klein treintje, waar ze op en in konden klimmen. Na de frietjes werd het feestje met een lekker ijsje afgerond. We klommen weer in de jongens- en meisjesauto om alle vriendjes en vriendinnetjes thuis te brengen.
Wat een heerlijke vakantiedagje. We zijn meteen in de stemming. En we hebben de verjaardag van onze Pluis nu echt achter de rug.

Pluis is jarig

Al weken is ze aan het aftellen naar deze grote dag. Eindelijk is ze zes jaar! Gisteravond mocht ik haar nog één keer een hele dikke kus en knuffel geven als vijfjarige, om op haar verjaardag te onderzoeken of haar kusjes en knuffels anders aanvoelen. Kleine Pluis viel meteen in slaap, zodat ze snel jarig zou zijn. Er waren er echter twee, die het wellicht net zo spannend vonden. Toen ik de slingers ging ophangen, druppelden deze twee boeven weer naar beneden. Ze mochten met mij de kamer mee versieren. Wat vonden ze dit speciaal om te doen voor hun kleine zusje.

Vanmorgen of eigenlijk vannacht in onze ogen, hoorden we Pluis om 4.00 uur al door de gang sluipen. Ze ging naar het toilet en besloot toch terug naar haar eigen bed te gaan. Om 5.00 uur hield ze het niet meer en wist ze toch tussen ons in te kruipen. Om 6.00 uur had ze lang genoeg gewacht. Manlief en ik kleedden ons alvast aan en toen ook de andere boefjes wakker waren, gingen we naar beneden om haar te verrassen. Op tafel lagen haar cadeautjes klaar. Grote broer en zus hadden ook verschillende cadeautjes geknutseld en ingepakt op tafel klaargelegd. Pluis keek haar ogen uit, want wat waren het nu veel pakjes.

Na het openen van de cadeautjes was het tijd voor een ontbijt en wist ze zich snel aan te kleden om naar school te gaan. Op school werd haar feestje met de juf en de kinderen gevierd. Helaas mochten we er dit jaar niet bij zijn en ook een traktatie in de klas uitdelen mocht niet. Gelukkig hadden we hier wel een oplossing voor. De juf stuurde ons foto's van het feestje in de klas. We zagen haar zichtbaar genieten. Wat hebben we moeten lachen bij het zien van deze foto. Op en top Pluis, stralend in haar feestjurk, maar wel met stoere voetbalmuts. Wat ben je toch een heerlijk kind met een compleet eigen stijl.

Pluis vierde vandaag niet alleen haar verjaardag in de klas, ze mocht ook al proef gaan draaien in groep 3. Ze vond het geweldig, dat ook haar nieuwe juf haar alvast in het zonnetje had gezet. Nu kan ze al helemaal niet meer wachten om na de zomervakantie de overstap naar groep 3 te maken. 

Afgelopen week wist ik enkele Coronaproef traktaties te maken. Ik bakte enkele koekjes en versierde deze met glazuur. De koekjes werden afzonderlijk verpakt en vandaag gingen we een rondje maken om alle vriendjes en vriendinnetjes te trakteren. Stiekem was ik toch wel blij, dat het deze keer geen 30 traktaties hoefde te zijn. 

Thuis had ik voor Pluis nog een verrassing. Ik had haar lievelingsgebakje gehaald: echte Bossche bolletjes van Jan de Groot (Dé specialist in het maken van deze lekkernij). Pluis bracht er ook twee naar opa en oma, zodat die alvast een beetje mee konden vieren. Zij waren immers ook degenen, die boevenbroer en zus opvingen, toen Pluis geboren werd.

Nog een paar dagen slapen en dan zal ze met de familie nog een klein feestje vieren en de week daarna haar kinderfeest. Hierna kunnen we allemaal gaan genieten van de zomervakantie. Nog even geduld...

Naturalis

Drie maanden geleden zouden we met de boefjes naar Naturalis gaan tijdens een studiedag op de school van onze kindjes. Helaas gooide toen, je raadt het al, het Coronavirus roet in het eten. Vier dagen voordat we er naartoe zouden gaan, werd de lock-down aangekondigd. Ons eerste gezinsuitje moest dan ook dit geweldige museum worden. Vandaag konden we eindelijk een kijkje gaan nemen in dit fantastische museum na de renovatie. We kwamen er al een keer eerder, maar toen gingen we naar een Dino-expositie buiten in een tent.
We vertrokken al op tijd en konden zo nog een korte wandeling door Leiden maken. Een stad om zeker nog eens rustig naar terug te gaan.

Nu moesten we de tijd goed in de gaten houden, want vanwege de maatregelen hadden we een tijdslot gekregen. Op de weg terug van de binnenstand naar het museum beleefden we een spannend avontuur. De boefjes kregen trek en ik wilde uit mijn tas eierwafels voor ze pakken. Bij het openen van het pak en het uithalen van een wafel, scheerde aan de achterkant van mijn hoofd een zeemeeuw rakelings langs me heen en griste de wafel uit mijn handen. De boefjes waren erg onder de indruk. Ze wilden nog maar één ding en dat was zo snel mogelijk het museum in. 

Er zaten ook een aantal voordelen aan alle maatregelen. Vanwege het tijdslot en een beperkt aantal bezoekers, was het enorm rustig en konden we door de anderhalve meter afstand ook alles goed zien. Manlief en ik hebben, zoals jullie weten, een vitaal beroep en daarom mochten we tot 1 juli gratis naar binnen. Wat een geweldig initiatief van het museum!

Onze boevenvriend liep de eerste zaal binnen en raakte lichtelijk in paniek. Al die opgezette beesten om hem heen. We moesten hem eerst overtuigen, dat ze niet echt waren en niet achter ons aan konden zitten, zoals de meeuw. Hij hield zijn hand stevig in de mijne en zo liepen we de eerste zaal rond. Zijn grote zus wist hem af en toe even af te leiden met prachtige edelstenen en haaientanden. 

De meisjes genoten volop van al het moois, dat er te zien en te ontdekken was.

Ook kleine Pluis had even een zwaar momentje, toen ze tot het besef kwam dat alle dieren die in het museum stonden, dood waren gegaan en daarna hier terecht waren gekomen. Ze stelde allerlei vragen over hoe ze dan dood waren gegaan. Wie deden dat? Waarom gingen ze dood? Wie had ze naar het museum gebracht? Het hield maar niet op. Toen ze een dood hertje zag en een klein schattig opgezet beertje, werd ze hier wel even verdrietig van.

Nadat we haar konden vertellen, dat we nu juist het beertje konden zien en heel veel mensen en kinderen nu veel over hem kunnen leren, was ze weer gerustgesteld.

We hebben het gedeelte over 'Leven en Dood' heel vluchtig bezocht. Al stonden hier ook prachtige dieren. Ik vond dit contrast prachtig:

Tot slot gingen we naar de afdeling met de dinosaurussen. Enkele dino's waren nog oude bekende van de tentoonstelling drie jaar geleden. Kleine Pluis was erg onder de indruk.

Zoonlief vond ze ook prachtig, maar de geluiden en bewegende achtergronden maakten het spannend voor hem. Ik herinnerde hem aan de foto, die we drie en een half jaar geleden van hem maakten bij de T-Rex.

Op aandringen van zijn zus wilde hij nog wel een keer bij Trix poseren, als ik het maar zo snel mogelijk deed. Als een boer met kiespijn ging hij op dezelfde plek zitten. Hij wist niet hoe snel hij weer bij de T-Rex Trix vandaan moest komen, na het nemen van deze foto.

Zo grappig om te zien, dat interesses (en kinderen) zo snel kunnen veranderen. Nu maar hopen, dat ze vanavond in hun dromen niet al te veel over deze opgezette dieren zullen dromen. Ze hebben gelukkig ook erg genoten van al het mooie beeldmateriaal, de dieren en verhalen vertellende medewerkers.

Ze vonden het museum te gek en willen graag nog eens een keer terugkomen.

Vaderdag

Een speciale post om de vaders in mijn leven in het zonnetje te zetten.

Als eerste natuurlijk manlief oftewel mijn partner in crime.

Wat mogen de boefjes zich gelukkig prijzen met een vader zoals hij. De liefste, grappigste, stoerste, coolste en gekste vader volgens onze oudste boef. Niets is deze papa te gek: samen voetballen (en soms invallen als trainer), samen fietsen, samen lekkernijen koken en bakken, voorlezen, coole bommetjes maken in het zwembad en nog veel meer. Onze oudste boef vindt het vooral heel grappig om hem op de bank soms in slaap te zien vallen. Samen nieuwe stoere dingen doen, zoals kanovaren, een skiles nemen, springen en klimmen van hoge dingen. Ze kan erg lachen om zijn grappen, al zijn ze soms wat flauw ;-)

Wat ons boevenvriendje van zijn vader vindt: hij is lief, leuk, hij is gewoon de liefste. Ik vind voetballen met papa het allerleukst en Fifa spelen op de Nintendo, vooral als ik win. Hij kan lekker eten koken en leuk met ons zwemmen. Hij maakt samen met mij graag grapjes. Hij is niet zo goed in serieus zijn. Hij kan ook niet zo goed verven en dingen repareren. Volgens zoonlief zouden we best wat filmpjes van hem kunnen maken voor 'Lachen om Homevideo's'. Hij kan ook niet zo goed op zijn billen zitten, net als ik.

Kleine Pluis vindt hem vooral heel lief en het leukste aan papa is volgens haar zijn grapjes. Ook zij vindt samen met papa iets bakken of koken erg leuk en het voorlezen uit het boek van 'De Gorgels'. Papa is goed in het nadoen van stemmetjes. Ik kan papa altijd de dikste knuffels geven. Pluis vindt het vooral erg leuk om papa voor de gek te houden, zoals de deur voor hem op slot doen, hem nat te spetteren als ze in bad zit of verstoppen voor papa. Papa is ook goed in snurken. Hij kan niet zo goed staartjes en vlechtjes maken, het is beter dat mama dat doet.

Niet alleen de boefjes zijn super blij met deze geweldige papa. Al moet ik soms tot tien tellen of diep zuchten, als er weer een plan bedacht is. Hij bedenkt de meest grappige en leuke activiteiten voor de boefjes, waar ik soms wat beren op de weg zie. Soms ben ik dan de boeman, die er even de rem op gooit of mopper, omdat de keuken ontploft is na zo'n leuke bakactiviteit met papa. Ik moet bekennen, dat ik de soms wat idiote plannen wel erg leuk vind en als ik dan zie hoe erg de boefjes hiervan genieten, dan weet ik dat ze er weer een fantastische jeugdherinnering bij hebben. Uiteindelijk is dat toch ons doel. De boefjes een onbezorgde jeugd geven, waar ze met heel veel plezier later aan terug zullen denken.

De volgende vader is mijn eigen vader. Helaas konden we hem vandaag niet bezoeken, maar dat maken we binnenkort een keertje goed. A.s. woensdag wordt hij 75 jaar, weer een mijlpaal. Het liefst wilde hij dit vieren met zijn kinderen, schoonzonen, kleinkinderen, broers en schoonzussen. Hij zou ons graag mee willen nemen voor een gezellig etentje bij hem in de buurt. De groep bestaat echter uit te veel personen en hij zal op zoek moeten gaan naar een ander moment. Wat baalt hij hier enorm van. Nu is deze hele Coronaperiode een grote straf voor hem. Hij is lid van zo veel verenigingen, waar hij nu helaas niet naartoe kan gaan.
Tsja, hoe zou ik mijn vader nu eens omschrijven..... Mijn vader is lief, grappig, actief, heeft een nuchtere kijk op de wereld, is eigenwijs, nieuwsgierig en een flirt, die niet vies is van een beetje aandacht. Mijn vader is van de generatie: 'niet lullen, maar poetsen'. Je kunt lang bij dingen stil blijven staan, maar wat heeft het voor nut. Je zou dit niet zeggen, als je bekend bent met zijn verzamelingen of moet ik zeggen documentatie ;-) Wie hem ook op Facebook als vriend heeft aangemeld, herkent dat veel beeldmateriaal gepaard gaat met veel ondersteunende teksten. Ik hoor jullie denken, maar Franny wat is dit dan? Ik beken, ik deel deze eigenschap. Net als de eigenschap, dat we niet altijd even attent zijn. We willen het graag zijn, maar vergeten nog wel eens een verjaardag, een kaartje of te reageren op voorbijkomende berichten. Mede namens mijn vader; onze welgemeende excuses daarvoor.
Mijn vader heeft enorm veel hobby's. Ik hoop dat ik ze allemaal weet te benoemen: fietsen, genealogie, zingen (oh, wat schaamden we ons, als hij uit volle borst boven iedereen uit torende met zijn stem), schaken, heraldiek. Daarnaast is hij ook creatief, hij schrijft artikelen, fotografeert daarbij en kan prachtig tekenen. Zo tekende hij bijvoorbeeld onze geboortekaartjes, maar ontwierp hij ook de vlag van ons dorp. Ook is hij de meest trouwe volger van dit blog. Alles wordt gelezen en vaak ook voorzien van een leuke en/of grappige opmerking. Ik zal deze reacties toch eens een keer op gaan slaan, want hoe leuk is het voor de boefjes om dat later ook terug te lezen.

Tot slot mijn schoonvader. Wat heb ik het daar mee getroffen. Een hele lieve, zachtaardige, behulpzame, altijd lachende en soms een tikje emotionele man. Ook hij heeft heel wat hobby's, zoals: zijn liefde voor vogels, alles wat groeit en bloeit in de tuin, hier en daar wat klussen en de zorg voor zijn familie. 

Afgelopen woensdag vierden we zijn 85ste verjaardag. De kinderen waren al dagen in de weer met teken-en knutselmaterialen om een bescheiden feestje voor hem te maken. Vandaag volgde nog een grote verrassing, want ook hij kon dit jaar zijn verjaardag niet vieren met al zijn familie om zich heen. Samen met mijn schoonzus, zwager, nichtjes en aangetrouwde neven organiseerden we een high tea in zijn prachtige tuin.  

Inmiddels heeft ook hij met zijn 85 jaar een prachtige mijlpaal bereikt. Helaas merkt hij ook, dat met het groeiende aantal levensjaren, ook enkele gebreken komen. Zo ondergaat hij een aantal behandelingen voor zijn ogen en gaat alles niet meer in het tempo, waarin hij het graag zou willen. Ondanks alles zien we hem vaak genieten in zijn tuin en tussen zijn vogels, kippen en bij zijn vissen. Ook kan hij smakelijk lachen om al de ondeugende streken van zijn kleinkinderen, maar ook de prachtige momenten waar hij naar uitkijkt, zoals de bruiloften van zijn kleindochters en bijna de komst van een achterkleinkind. Wat hopen we nog vele jaren zo van elkaar te kunnen genieten! 

Ik kwam er bij het schrijven van dit blog achter, dat ik helemaal geen digitaal fotomateriaal van mijn schoonvader heb uit zijn jonge jaren. Mochten er mensen zijn, die dit wel hebben, dan houden we ons aanbevolen.

Met héél veel trots kan ik zeggen, dat ik superblij ben met deze drie mannen (naast mijn boevenvriendje) in mijn leven. Proost op nog heel veel mooie Vaderdagen.

Mei

De maand mei bracht spanning met zich mee, maar zeker ook rust. Na weken thuis te hebben gewerkt, gingen de scholen weer open met de anderhalve meter aanpassingen en de helft van de leerlingen in de groep. Ook de boefjes gingen weer twee dagen in de week naar school. We hadden geluk, want ze gingen op maandag en donderdag naar school. Dit zijn ook de dagen dat ik op school werkzaam ben. Manlief had nog geen leerlingen op school en kon de boefjes naar school en uit school halen. Het was even wennen voor ze, dat ze de overige dagen nog steeds thuis moesten werken. Ze wisten ons regelmatig te verbazen door om 8.00 uur (of zelfs nog eerder) al aan hun schoolwerk te beginnen. Het voordeel hiervan was, dat we vaak rond de lunchtijd klaar waren met het werk en de boefjes in het zwembad konden duiken.
Op school troffen we de nodige maatregelen om zoveel mogelijk de adviezen van het RIVM te hanteren. In de praktijk bleek dit echter een lastige opgave. Je hart breekt, als je een leerling met veel verdriet niet kunt troosten op de manier, die je het liefst wilt doen: vasthouden, een dikke knuffel of de aai over de bol. Nog één week en dan zullen alle leerlingen weer in de klas zijn. Ik denk dat het dagprogramma vooral zal bestaan uit het wassen van handen van de 32 leerlingen. Zodra de laatste is geweest, kan de eerste opnieuw beginnen (oeps....)

Gelukkig waren er deze maand ook weer wat leuke, veilige uitjes. Samen met de boefjes ging ik op een woensdagmiddag naar kasteel Heeswijk om daar een wandeling te maken. We maakten gebruik van de App 'Vossenstreken'. In deze App worden drie kinderwandelroutes aangegeven, waarin ze tijdens de wandeling verschillende opdrachten moeten doen. Aan het einde van de route verdienen ze een digitale sticker. Niet alleen zijn er stickers voor de routes van kasteel Heeswijk te verdienen. Vele andere monumenten zijn ook te bezichtigen en hebben hun eigen routes. We deden een eerste route, maar het zal zeker niet de laatste zijn.

We vierden afgelopen maand de verjaardag van manlief en ik werd in de watten gelegd voor moederdag. We kregen heel veel geknutselde cadeautjes en kussen en knuffels.

Er werd thuis ook nog het een en ander opgeruimd en aangepakt. Deze keer was de kamer van kleine Pluis aan de beurt. Ze wilde graag een meidenkamer in plaats van haar babykamer, omdat ze bijna zes jaar wordt en na de zomervakantie naar groep 3 gaat. We begonnen wederom met het verwijderen van het oude behang. Dit ging deze keer gemakkelijker en sneller, dan de kamer van haar zus. Het kamertje van Pluis is een klein en knus kamertje, dus het behangen was in een ochtend gebeurd. Er mochten spullen van Kleine Pluis naar de arme kinderen, zoals ze zelf zei, want volgende maand krijgt ze toch weer veel nieuwe cadeaus voor haar verjaardag :) Niet alleen werd er behangen. Ook wilde ze graag een bureautje, waar ze nu net als haar broer en zus haar schoolwerk kon maken en natuurlijk over drie maanden hard aan kan werken, als ze in groep 3 zit.

Via Instagram ontmoette ik aan het einde van het vorige jaar iemand met dezelfde hobby als ik: fotograferen. We bleken bij elkaar in de buurt te wonen en nog meer gemeenschappelijke eigenschappen te hebben. Het klikte direct tussen ons. In januari volgden we samen een fotografieworkshop en een vriendschap was geboren. Nu ben ik nog steeds een twijfelkont over wat ik allemaal zou willen in de toekomst. Ik heb iets teveel hobby's en super leuk werk. Fotografie is vooralsnog een grote hobby. Mijn vriendin is echter goed op weg om steeds meer professionele fotoshoots te doen en er echt haar werk van te gaan maken. Op dit moment is ze veel kilometers aan het maken om het een en ander te proberen. Natuurlijk wilden wij haar hierbij op weg helpen en zo deden we voor het eerst in lange tijd weer een gezinsfotoshoot. We hadden een heleboel lol en het leverde prachtige foto's op. Ik sta ook weer eens op de foto, aangezien ik altijd achter de camera sta.

Ik maakte tussendoor ook een paar foto's van de fotografe aan het werk, die ze straks kan gebruiken, als promotiemateriaal en ik heb beloofd een review te geven op haar website, die ze gaat bouwen. Ik kan helaas om deze reden nog geen link toevoegen.

We hadden de afgelopen maand zoveel prachtige warme dagen, dat de boefjes vooral in en rond het zwembad in de tuin zaten. Manlief en ik hadden om beurten pleindienst in de tuin om ze in de gaten te houden. We hadden zelfs tijd om een boek te lezen of allerlei creatieve projecten af te maken (hier zal ik volgende week een blogpost over maken, want één van de afgemaakte projecten is toch wel een beetje speciaal).

Niet alleen de boefjes genoten van het zwembad, ook Pietertje had het er prima naar zijn zin.

Vorige week zagen we Pietertje weer zitten. De boefjes vinden hem erg interessant. Ik denk, dat Pietertje zijn sprieten in de richting van de moestuin heeft gericht.

Voor het eerst durfde ik met vriendinnen af te spreken om op afstand een wandeling te maken of in de tuin met elkaar bij te kletsen. Wat was dat fijn!

Morgen begint de maand juni, waarin we een heleboel mooie herinneringen gaan maken. We vieren bijzondere verjaardagen in een ander jasje. Mijn schoonvader zal zijn 85ste verjaardag vieren en mijn eigen vader zijn 75ste. Ons kleinste boefje zal op de laatste dag van volgende maand haar zesde verjaardag vieren. Hoe we het gaan doen met het vieren van haar verjaardag en kinderfeestje weten we nog niet. Eens kijken hoe het de komende tijd weer zal gaan. Naast alle feestjes zal er ook een spannende dag en tijd komen. De operatie van onze oudste boef zal over twee weken plaatsvinden. Ze is nu vooral héél blij, dat het eindelijk gaat gebeuren. We zijn een beetje bang, dat ze het onderschat. Vooral de periode erna (het herstellen en wat er allemaal wel en niet mogelijk zal zijn) kan ze nu nog niet overzien. Hoe dit gaat verlopen, horen jullie zeker volgende maand.