Drakensporen

Onze rondreis door Denemarken heeft de naam "Hoe tem je een draak?" meegekregen. Het antwoord op deze vraag is volgens oudste dochter:"Met worst". We hadden niet meteen door wat ze daarmee bedoelde. Maar toen legde ze uit, dat het draakje van een broer altijd met een lekker worstje te lokken is.
De stoere broer had vanochtend nog praatjes genoeg, toen manlief met de boefjes naar de plaatselijke bakker ging. Ze kwamen terug met stokbrood en harde broodjes. Voor de lunch hadden ze ook nog typisch Deense broodjes meegenomen, omdat de croissantjes (ook typisch Deens) op waren.
We hadden een druk programma vandaag. We besloten twee highlights te combineren: Egeskov Slot en Odense. Eerst reden we naar het prachtige kasteel, dat eigenlijk een enorm park is waar toevallig ook nog een schitterend kasteel staat. In het boekje bij de reis staan allerlei tips voor Vikingen en Drakentemmers. Bij dit kasteel stonden drie aanwijzingen: ga op zoek naar het gouden drakenei, zoek de boom met de drakenneusgaten en pas op voor de "houten man". Dat moet ik even uitleggen. De legende van de houten man is simpel. Als hij wakker wordt gemaakt, dan zakt het hele kasteel in het water. Onze boeven vonden al snel het ei en ook de boom zagen ze verschillende keren. De houten man was een ander verhaal. Ons boevenmannetje werd heel stil en begon te fluisteren. Die vond het maar niks. Zijn kleine zusje daarentegen stond erbij te roepen:"Wakker! Wakker! Wakker worden!"

Naast het kasteel en de kasteeltuinen was er een festival gaande met .... oude brandweerauto's. En natuurlijk mocht een enorme speeltuin niet ontbreken. Onze oudste boef klom probleemloos in de hoogste klimtoren van Denemarken. Dat belooft wat voor de komende jaren. Het is wederom een zoekplaatje geworden. Waar staat onze oudste boef?

Na een korte rit naar Odense maakten we een wandeling door het prachtige historisch centrum van deze stad. Op dit moment is het hart van het centrum een grote bouwput, waar je wel mooi zicht op hebt. We besloten de bouwtoestanden zo veel mogelijk te vermijden en we gingen op zoek naar de mooiere, kleinere straatjes. Odense is de geboorteplaats van de bekendste Deense schrijver: Hans Christiaan Andersen. Iedereen kent wel een paar sprookjes van hem. Overal kwamen we sporen van zijn sprookjes tegen.

Na het avondeten moest er nog even gezwommen worden in het zwembad van deze plaats. Er werden weer diverse bommetjes gemaakt door alle boefjes. Morgen vertrekken we naar het derde en laatste eiland. Daar vinden we vast nog een heleboel drakensporen.

Funen

"Het nadeel van een rondreis is dat je nergens een thuis hebt", vertelde onze oudste wijsneus vanochtend bij het ontbijt, "of is dat als je weer echt thuis bent?" De oversteek van Seeland naar Funen zullen we niet snel vergeten. Het was een regendag in Denemarken en dat hebben we geweten ook. We pasten onze plannen voor een tussenstop snel aan en reden op ons gemak van Gilleleje naar Kopenhagen, omdat we het Experimenteer-museum wilden ontdekken. In Mechelen hadden de boefjes immers enorm genoten van Technopolis, dat dit ook een geschikte overdekte tussenstop zou zijn. We moesten wel even zoeken, omdat het adres in de Capitoolgids niet meer klopte. We namen de toeristische route door Kopenhagen. De boefjes herkenden verschillende plekken van een paar dagen geleden.
Het museum is geweldig. De boefjes gingen helemaal los met de verschillende ballenbanen, (water)proefjes en zeepbelblazers. We hebben de bovenste verdieping niet eens meer kunnen doen, omdat we nog twee uurtjes moesten rijden.

Het werden een paar spannende uurtjes. De Grote Beltbrug tussen de eilanden Seeland en Funen is best een lange. We hebben van de brug echter weinig tot niets gezien, omdat we midden in een wolkbreuk zaten. Met de ruitenwissers op de hoogste stand was er nog steeds nauwelijks zicht. Terwijl zoonlief op de achterbank vrolijk "Puppies in de mist" zat te roepen (een verhaal van de serie Paw Patrol), wisten manlief en ik met klamme handjes voorin de auto op de weg te houden. Gelukkig was het droog toen we ons nieuwe vakantiehuis bereikten in Bogense.
Ook dit is een heerlijke plek. Vanochtend hebben we de omgeving verkend. De haven en het strand zijn op loopafstand en er zijn overal speeltuintjes. Funen wordt "De tuin van Denemarken" genoemd, maar wij denken eerder "De speeltuin van Denemarken". Er is een speciaal krabbensteigertje in de haven. Daar vingen ons oudste boefje vandaar zelf een krab. Wat was ze trots, dat het haar eindelijk gelukt was.

Ook het zwembad is een enorm succes. Onze boevenvriend was tot nu toe niet echt een waterratje. Inmiddels heeft hij er wel echt plezier in en maakt hij het ene bommetje na het andere. Ook hij geniet van zijn succes. Voor ons jongste boefje was het zwemparadijs meer een glijparadijs. De enorme gele rakker wist ze moeiteloos te overwinnen, eerst met haar vader, later met haar grote zus. Morgen gaan we het eiland verder verkennen.

Gilleleje deel 2

De afgelopen dagen hebben we het eiland Seeland onveilig gemaakt. We begonnen met het verkennen van het plaatsje van ons vakantiepark: Gilleleje. Het is een prachtig havenplaatsje met schitterende huisjes. Tijdens onze wandelingtocht door de haven stuitten we op een "krabbetjes race". Misschien ken je nog de marmotten (of waren het cavia's) van vroeger. In Denemarken spelen ze dit met krabben. De boeven gingen helemaal los.

Natuurlijk wilden ze op het strand ook zelf krabben gaan vangen. Dat bleek nog een stuk ingewikkelder dan ze dachten. We liepen ook nog het Gilbjergstien-pad. Deze wandeltocht liep langs een momument voor de filosoof Kierkegaard en een paar prachtige stenen. We eindigden bij ons eigen vakantiehuisje. Manlief ging rennend de auto oppikken, terwijl ik met de boeven naar het strand ging.

Het is inmiddels een traditie om met het oudste boefje samen een avond naar de zonsondergang te gaan kijken. Die traditie wilden we natuurlijk overeind houden, dus bracht manlief de kleintjes naar bed, zodat wij samen konden genieten van de prachtige kleuren van de ondergaande zon. Wat kan ze dan toch heerlijk kletsen en wat voelt ze zich dan groot.

De volgende dag bezochten we de hoofdstad van Denemarken: Kopenhagen. We parkeerden de auto bij een klein stationnetje en we reisden met de trein verder. Eenmaal in het centrum van de stad wandelden we een flinke ronde. We begonnen bij het beeldje van de kleine zeemeermin. Ons kleine filosoofje snapte wel waarom ze niet in het water zwom: daar ligt veel te veel vies zeewier.

Na de Gefionfontein vervolgden we onze weg naar het Amalienborg Slot. We waren inmiddels te laat voor de wisseling van de wacht, maar even lekker lunchen ging daar prima. Een van de belangrijkste onderdelen was het beklimmen van de ronde toren: Rundetarn. Het bleek een leuke wandeling naar boven te zijn, waar de boefjes steeds heerlijk vooruit konden rennen en in de nisjes konden verstoppen. Echt shoppen zit er natuurlijk niet echt in met manlief en drie kinderen, maar ik bezocht nog wel een paar aardige typisch Deense winkeltjes. De Legowinkel maakte veel indruk op onze zoon. Gelukkig was deze gesloten, want anders hadden we hem zeker niet meer mee naar huis gekregen. Dat belooft nog wat voor Legoland.

Na de vermoeiende dag in Kopenhagen deden we het vandaag lekker rustig aan. We reden naar een geweldig kasteel: Kronborg Slot. Dit wordt ook wel het Hamlet-kasteel genoemd. Tijdens ons bezoek werd dit toneelstuk op alle mogelijk manieren nagespeeld. Ons kleinste boefje was erg bang voor de koning. Hij lachte vriendelijk en zei nog dat hij haar niet op zou eten, omdat hij al geluncht had. Daar schrok haar grote zus toch ook wel even van. De boeven vermaakten zich verder prima met de stokpaardjes en andere kasteelspellen. In een klein openluchttheatertje werd een ander werk van Shakespeare opgevoerd: Othello. Twee poppenspelers brachten zonder tekst het hele verhaal in beeld. Onze boeven maakten er allemaal hun eigen verhaal van.

Na alle kasteelavonturen namen manlief en oudste boef een duik in zee, terwijl ik met de kleintjes zandkastelen bouwde. Morgen laten we dit park en dit eiland achter ons en gaan we naar de volgende bestemming: Bogense op het eiland Funen. We hebben er zin in.