Västervik

Vroeg in de ochtend verlieten we de boot en reden we door Götenborg naar onze eerste bestemming: Västervik. Deze leuke plaats ligt aan de oostkust, dus we moesten van de westkust naar de andere kant van Zweden. Het is heerlijk rijden in Zweden: weinig verkeer, prima autowegen en mooi natuurschoon om je heen. Al vroeg in de middag wisten we ons eerste vakantiehuisje te vinden. We moesten even wennen aan de grootte van de camping. Er was een heel groot gedeelte met enorm veel caravans, veel activiteiten en bedrijvigheid. Het gedeelte met de vakantiehuisjes bleek echter heerlijk rustig.

We zochten eerste een supermarktje, zodat we in ons vakantiehuisje een aantal eenvoudige maaltijden konden koken. Eenmaal in ons huisje ontdekten we, dat er wel heel veel wespen bleven komen in de slaapkamers boven. Daar zouden de boefjes gaan slapen. Dat leek ons toch wat te spannend, dus offerde manlief zich op. Ik vond een plekje in de kamer van de boefjes. Het was even improviseren, maar we sliepen. Later bleek dat er inderdaad boven een wespennest zat. Een campingmedewerker heeft het netjes uitgespoten, maar onze pyamahelden durfden toch niet meer boven te slapen.
Zweden is natuurlijk het land van Pippi Langkous. De eerste echte vakantiedag daar brachten we een bezoek aan Pippi's Värld, oftewel het park van Pippi Langkous. Het was een combinatie van Het land van Ooit vroeger en een grote speeltuin. Er waren heel veel shows, die de boefjes geweldig vonden, ook al waren ze in het Zweeds. De verhalen van Pippi kenden ze al, dus dat was geen probleem. Ook Ronja de Roversdochter en de Bolderburen had ons oudste boefje al meegekregen, dus het werd een feest van herkenning. Vooral het pad waar je de grond niet mocht raken en het reuzenhuis (we moesten aan Kloontje denken) waren favoriet.

Een ander hoogtepunt van dit stuk van Zweden is de scherenkust. Het hele gebied bestaat uit eilanden en eilandjes en rotsen in en aan zee. Bij ons vakantiehuis lagen verschillende eilandjes, die je met een bruggetje kon bereiken. Manlief nam de boefjes mee op ontdekkingstocht, zodat ik even op mijn gemak een boekje kon lezen (dat was heel lang geleden, dat ik daar even tijd voor had). Hand in hand en als Three Housedetectives (dat zongen ze onderweg) hopten ze van eiland naar eiland. Ze kwamen verhit en vol spannende verhalen weer bij het vakantiehuisje terug. De volgende dag was ik ook de klos en moest ik met de meiden terug voor de foto's, terwijl manlief met onze boevenjongen ging zwemmen.

Dat was ook een apart hoofdstuk: zwemmen in Zweden. Je kunt bijna overal heerlijk in een meer of in zee plonsen. Het is dan echt niet nodig om een binnenzwembad op te zoeken. Daar zijn onze kleintjes het nog niet helemaal mee eens. In de natuur zit immers zeewier en dat vindt ons kereltje heel eng. Een rondzwemmende zwaan en een complete eendenfamilie wist hem ook al de stuipen op het lijf te jagen. Oudste boef vond op een andere plek enkele kwallen. Zij durfde dan ook echt niet meer een stuk met haar vader te gaan zwemmen. Zonder zeewier aan zijn voeten durfde haar broertje dat wel. Hij zwom met manlief twee keer naar het "Mysterieuze eiland". De boeien aan de kant noemde hij mega grote peren. Je kon wel horen welke film hij onlangs heeft gezien in de bioscoop.

De laatste dagen in Vastervik maakten onze boefjes ook nieuwe vriendjes. Dat is, volgens zoonlief, het leukste van vakantie. Onze buren hadden twee zoontjes, die precies de leeftijd hadden van onze twee oudste boeven. Er werd verstoppertje gespeeld, tikkertje gedaan en waar mogelijk gevoetbald of gebadmintond. Maar het hoogtepunt was toch wel het maken van de geheime hut. De huttenbouwers hadden de krachten gebundeld en wisten van stenen, takjes en veel fantasie een prachtige hut te bouwen. Vol trots werd het resultaat aan de beide papa's en mama's gepresenteerd. Helaas moesten we de volgende ochtend weer afscheid nemen van de jongens en de hut. Dat kostte onze grootste boef wel moeite. Die had er zeker nog wel even willen blijven.

Via Hamburg naar Zweden

De boefjes hadden er lang naar uitgekeken, maar eindelijk gingen we dan op de "echte vakantie". Na een heerlijk testweekend kamperen in de fantastische caravan van hele lieve vrienden tijdens de bruiloft van een andere lieve vriendin vertrokken we op ons gemak richting Zweden. Ons eerste Scandinavische avontuur van vorig jaar in Denemarken was ons zo goed bevallen, dat we weer het noorden opzochten.
De eerste bestemming was een overnachting in Noord-Duitsland, zodat we zeker op tijd de boot zouden hebben in Kiel. Manlief had zich ontfermd over een hotel in de buurt en hij was uitgekomen in Hamburg. We moesten even zoeken waar het hotel nu precies gevestigd was, omdat er nogal hard aan de weg werd gewerkt in Hafen City (Dat lijkt op Lego City volgens onze boevenkerel), maar al bij het tweede rondje zaten we goed.
De kamer was heerlijk, het hotel was ideaal voor onze boefjes. Er was een speelparadijsje voor ze en alles was in de stijl van de haven. Het schommelschip werd al snel een piratenboot. We zochten een restaurantje in de wijk en kwamen uit bij een gezellige Italiaan. Ik heb daar voor het eerst van mijn leven met mijn dochters een Pizza Nutella gegeten. Je kunt het je haast niet voorstellen, maar het was echt een prima combinatie: een pizzabodem ingesmeerd met chocoladepasta. Die gaan we thuis nog wel een keer proberen.

Ons mannetje houdt niet van chocolade, dus die at met papa een veilige pizza met ham. Voor hem was de vakantie al meteen geslaagd. Hij kon grappen maken over de inwoners van de stad: Hamburgers!
Tijdens de eerste vakantienacht startten de boeven samen in een bed, maar ons kleinste ondeugende dametje hield de boel zo lang wakker, dat die toch een bed voor zich alleen kreeg. De volgende dag konden we Hamburg gaan verkennen. We besloten om dat te voet te gaan doen. We hadden inmiddels een prachtig parkje ontdekt in de buurt van het hotel. Hier konden de boeven naar hartenlust schommelen, springen, glijden en spelen. We wandelden naar het prachtige operagebouw, de Elbphilharmonie, waar we met de roltrap naar het uitkijkplatform klommen. We hadden een prachtig uitzicht over de haven. Hamburg is een mooie stad, die ons echt verraste. We hebben slechts een heel klein gedeelte gezien, maar het was meer dan de moeite waard.

We vervolgden onze reis naar Kiel, waar een enorme boot op ons lag te wachten. Het duurde even voor we daadwerkelijk de auto op de boot mochten rijden. De boeven keken hun ogen uit. Op de boot hadden we een knusse familiehut, waar we lekker konden slapen. Maar voor dat ook echt ging gebeuren moest de boot verkend worden. De boeven raakten niet uitgekeken. Ons kleinste boefje dacht al zeehonden en walvissen te zien, broerlief dacht meer aan piraten. We vonden een lekkere eettent en een mooi speelplekje voor de boeven. Daar gingen ze even helemaal los.

De volgende ochtend speelden ze gewoon weer verder waar ze de vorige avond gebleven waren. Het was een heerlijk rustige start van onze tocht door Zweden (of moet ik zeggen: Zweten, want het is er wel heel erg heet...).

Knibbel Knabbel Knuisje

Op veler verzoek ga ik proberen onze zomervakantie een beetje bloggend bij te houden. Ons tripje van vandaag was zeker het vermelden waard. Terwijl manlief zich nog op school in het zweet werkte om de laatste loodjes van het schooljaar af te ronden en een begin te maken voor het nieuwe schooljaar (ik had dit gisteren voor een klein deel gedaan, maar ik werk blijkbaar een stuk sneller), vertrok ik met de boefjes naar Zeewolde. Op vijf kwartier rijden ligt namelijk 'Hans en Grietje'. Dit pannenkoekenhuis stond al even op mijn to-do-lijstje met de boefjes en vandaag leek me een geschikte dag. Het was prachtig weer en alleen het zuiden van het land heeft vakantie, dus het was er absoluut niet druk. Ik denk dat dat de komende weken wel anders zal zijn. Bij aankomst op het parkeerterrein kwamen er glunderende gezichtjes uit de auto. Van dit uitzicht kreeg ook ik een grote lach op mijn gezicht.

Een echt sprookjeshuis in een rustige, beboste omgeving. De hele dag bleven we ons verwonderen over al het moois, dat er te zien was. Buiten was er een grote speeltuin, die in het teken stond van Hans en Grietje. Naast de speeltoestellen stonden er ook verschillende huisjes, waar je in kon, zoals het snoephuisje, waar onze Hans en Grietje achter tralies belandde. Onze heks zou wel even voelen of ze al aardig vet gemest waren.

Nadat buiten alles bekeken, beklommen en bespeeld was, zijn we naar binnen gegaan om te genieten van een pannenkoekenlunch. Eenmaal binnen, hebben we eerst ruim een half uur rondgelopen om ons te verbazen over het interieur. Er waren verschillende zalen, waar steeds weer iets bijzonders te ontdekken viel. Gigantische kroonluchters, bekende schilderijen (Mona Lisa, het Melkmeisje van Vermeer, etc) maar dan met een heksendraai eraan gegeven. Meubels, die vastzaten aan het plafond, de laarzencollectie van een heks, potjes, pannen, ketels, ronddraaiende tafels, een orgel die bellen blaast, te veel om op te noemen. Kijk maar eens naar de verwonderde snoetjes.

Om de volgende afbeelding hebben onze oudste boef en ik hartelijk moeten lachen, zeker omdat ze zelf ook nog volop aan het wisselen is.

De pannenkoek was een verrassing op zich. Het werd een pannenkoek in de vorm van een heks. De neuzen mochten de boefjes houden en onze kleine heks moest hem natuurlijk even passen. Samen proostten ze nog even op de vakantie.

Alsof dit allemaal nog niet genoeg was... Aan de overkant van het pannenkoekenhuis kon je een heksenboswandeling maken. Met een plattegrond (de achterkant van de placemat uit het restaurant) gingen we de wandeling van ongeveer 60 minuten maken. Oh, wat vonden ze het spannend, want zouden de heksen er ook zijn?

Één voordeel voor mij was, dat ze wel dicht bij elkaar bleven lopen :)

Kleine Pluis vond onderweg stenen en bedacht, dat ze die (net als in het echte sprookje) wel kon strooien om de weg terug te vinden.

Zoonlief liet zich van zijn dapperste kant zien, maar wist de meisjes ook aardig op de kast te krijgen. Zo lagen er enkele omgewaaide bomen bij het pad. Naar zijn zeggen, waren dit echte heksenstreken. Waarschijnlijk waren ze boos geweest en hadden ze deze omgeduwd. Onderweg vond hij een kapotte sjaal. Een heks had deze vast verloren, toen ze super snel op haar bezemsteel vloog. Bijkomend voordeel was, dat hij veel om zich heen keek en allerlei ontdekkingen deed. Zo zag hij een dode muis, kapotte vleugel van een vlinder, een klein kikkertje en een leeg slakkenhuis (sorry, maar ik moest de foto's maken en tonen)

Volgens zoonlief waren dit allemaal ingrediënten voor de heksensoep geweest. We vonden nog een pad aan de andere kant van het bos. Zoonlief wilde dit pad al met me inlopen, toen we toch echt teruggeroepen werden door de zusjes. Zij wilden voor geen goud nog een tweede deel doen. Ik beloonde de boefjes voor hun stoere wandeltocht met een ijsje. Er kon nog even in de speeltuin geklommen en gegleden worden en toen werd het echt tijd om nog voor de files naar huis te gaan. De glunderende snoetjes waren deze vakantiedag meer dan goud waard.