Lang leve de koning

Dit jaar was het een speciale Koningsdag: de koning bereikte de leeftijd van 50 jaar. Zoonlief vreesde vanmorgen even de koningsspelen, die voor hem dit jaar nog geen groot succes waren. Na een uur huilend bij de juf op het veld te hebben gestaan, was een lieve moeder van een vriendje zo aardig om hem naar huis te brengen. Toen zoonlief doorkreeg dat hij vandaag niet op een koud veld hoefde te staan, ontdooide hij en wilde hij met ons wel een rondje maken over de koningsmarkt. Dit jaar had mijn zus met ons neefje en nichtje een plaatst uitgezocht op de vrijmarkt om hun spullen aan de man te brengen. Dochterlief was hiervan op de hoogte gebracht tijdens het logeerfeest. Samen met haar nicht kwam ze tot de conclusie dat ze haar hulp wel konden gebruiken bij de grabbelton. Om 10.15 uur bracht manlief haar naar het kleedje van haar tante, oom, neefje en nichtje. Het was wel even afzien, zodra de zon achter de wolken kroop, maar dat mocht de pret niet drukken.

Ondertussen wist ik broer en zusje aan te kleden om ook met hen een kijkje te gaan nemen in het centrum van het dorp. Dochterlief had ondertussen haar buit al binnen. Ze zocht een springbal, een springtouw en een leesboek uit.

Kleine Pluis vond het best spannend langs al die mensen en dan namen we ook nog eens een andere route dan de 'normale' route langs de bakker en de supermarkt. Zij wilde dan ook maar wat graag door mij gedragen worden. Zoonlief keek zijn ogen uit. Hij zat op de schouders van manlief voor een goed overzicht. Hij wist ons dan ook tot halt te roepen toen er op een kleedje een auto van Paw Patrol te vinden was. De jongens die dit verkochten bleek hij te kennen van het schoolplein. Voor 50 cent heeft hij zich de rest van de middag hier mee vermaakt.

Wij keken ondertussen op televisie hoe de koning, koningin en de prinsesjes zich vermaakten in Tilburg. Rond 14.00 uur werd er op het raam geklopt. Het was buiten gaan regenen en dochterlief was voor het eerst alleen naar huis gewandeld (wij wisten dat ze dit ging doen, het is één rechte weg naar huis en zuslief en ik hadden telefonisch contact dat ze was aangekomen. Even voor de bezorgde (groot)ouders onder ons ;)

Thuis stonden er deze keer geen oranje tompoucen klaar, maar voor iedereen een oranje donut.

Na een middag spelen met de vondsten aten we echte Hollandse kost, wortelstampot (omdat deze oranje is) met een koninklijke rookworst. Het was er immers nog koud genoeg voor. De boefjes doken al snel hun bed in, omdat we morgen weer een dagprogramma met de familie hebben. Hopelijk zijn we niet teveel afgepeigerd en kunnen we hier morgen nog verslag van doen.

Belevingsbos

Gisteren mocht onze oudste boef met haar grote nicht gaan zwemmen. Dat ook oom, tante, neefje en een vriendje meegingen, was voor haar leuk, maar niet het allerbelangrijkste. Na het zwemfestijn bekokstoofden de nichtjes dat ze wilden logeren. Het is vakantie, dus zwaaiden we het hele stel gezellig uit. Onze stoere broer zei bij het uitzwaaien meteen, dat hij zijn grote zus al miste. Hij had het er zichtbaar moeilijk mee.
Vanochtend ging ik al vroeg naar school. Ook in de vakantie blijft er genoeg te doen. Manlief had een stevig programma in zijn hoofd. Dat begon met een wandeling naar de bakker. Onze kleintjes liepen alvast vooruit op het aanstaande kampioenschap van Feyenoord, want hand in hand trokken deze kameraden naar het dorp.
Daarna gingen ze de logeerzus ophalen. Daar genoten de kleintjes ook nog even van het spelen met hun neefje en nichtje (of vooral dan het speelgoed van hun neefje en nichtje). Na een snelle lunch trokken de boeven naar Velp (net voorbij Reek). Mijn schoonzus had ons de tip gegeven om eens te gaan kijken bij het Belevingsbos en de bijbehorende kinderboerderij. Ze had niets teveel gezegd.
Wat een heerlijk feest was het voor onze boefjes. De kinderboerderij ligt prachtig in het bos en de dieren worden liefdevol verzorgd door gehandicapte vrijwilligers. Het baby-geitje maakte veel indruk, maar ook het lawaai van de ganzen, kalkoenen en schapen. Onze boeven daarentegen hebben de hele middag niet gemekkerd. Die vermaakten zich heerlijk in het speeltuintje van de kinderboerderij, maar vooral daarna in het belevingsbos.

Dat was echt een feestje. Een enorm schommeltouw, een prachtige klimhut, allerlei klim- en springroutes, een blote voeten pad en natuurlijk een prachtig bos. De boeven raakten niet uitgespeeld. Een klein regenbuitje mocht de pret niet drukken. Ze vonden een prachtige schuilplek in de konijnenburcht (een klein kasteeltje voor de cavia's en de konijnen). 

Na de bui ging de reis naar Volkel om het nieuwe huis van onze nicht te bewonderen. Het is een prachtig stulpje, waar nog wel wat aan moet worden geklust. De boeven hopen deze zomer te kunnen gaan logeren in Volkel, maar vandaag was het beter om even in het centrum een ijsje te gaan eten.

Dat was een mooi laatste hoogtepuntje van een geslaagde vakantiedag.

Éen ei is geen ei

Dochterlief vraagt aan haar broertje:"Weet jij wel waarom we Pasen vieren?" Zoonlief:"Omdat de Paashaas Jezus had meegenomen". Wat een heerlijke gesprekken aan tafel deze week over het hoe en waarom er Pasen wordt gevierd. Ook het versje: Éen ei is geen ei, twee ei is een half ei en drie ei is een paasei', hebben we meerdere malen gehoord.

De voorpret begon al tijdens het versieren van de paastakken en snoepen van lekkernij op tafel.

De ochtenden begonnen met een vrolijk Paasontbijt in pyjama.

Na het ontbijt werd de kleding vlug aangetrokken om gewapend met mandjes in de tuin de paaseieren te zoeken. Mijn zusje en neefje kwamen ons hierbij een handje helpen.

Soms loop je de eieren gewoon voorbij zonder ze te zien, hihi.

De boefjes wisten zich helemaal in stijl te kleden.

Na het zoeken van de eieren volgden de lunch en een bezoek aan een kleine theatervoorstelling in het theater van ons dorp. 

Ook op Tweede Paasdag stonden paaseieren zoeken en lunchen met familie op het programma. Deze keer kregen de boefjes hulp van hun twee nichtjes en vier neefjes.

Zo lief om te zien dat de groteren de kleintjes gingen helpen. Alle gevonden eieren werden binnen op tafel gelegd en onderling verdeeld. Kleine pluis had een andere tactiek. Zij besloot buiten al aan haar chocolade-eieren te beginnen. Ze kroop met haar bakje eieren snel bovenin het houten huisje. Ze bewaakte haar gevonden chocolade door er op te gaan zitten en ze hier één voor één op te peuzelen.

Na het snoepen van de gevonden eieren, was er nog een beetje ruimte over voor de lunch.

Toen alle visite weer huiswaarts keerde, besloten de boefjes de laatste eieren nog te schilderen en een kort dutje te doen op de bank, terwijl we nog bezoek kregen van ons nichtje en haar vriend. Zij hebben volgende week een gave reis voor de boeg en kwamen nog even gedag zeggen.

Bij het avondeten kregen de boefjes een laatste paasverrassing. Lekker smullen van een paastoetje in de vorm van een kuikentje van ijs.

Hierna was het echt tijd om de bedden op te zoeken en ons op te maken voor de laatste schoolweek met Koningsspelen (en nu zonder zwemles en toneelles). Na deze week kunnen ze bijkomen van alle feestjes tijdens de twee weken durende vakantie.

Op herhaling

Een tijd geleden ging manlief met onze oudste dochter naar het Eftelingtheater om de musical 'De gelaarsde kat' te bekijken (klik) Zij vonden het zo'n geweldige musical en ze waren van mening dat ik deze met onze kleinste boefjes ook echt eens moest gaan bewonderen. We moesten wel op korte termijn gaan, omdat de voorstelling nog maar tot 17 april te zien zou zijn. Ik reisde daarom met de twee kleine boefjes afgelopen zondag af naar Kaatsheuvel. Kleine pluis mocht de haarband van haar zus lenen, die zij tijdens haar bezoek gekregen had.

We werden hartelijk onthaald door de medewerkers van het theater en een heleboel poezen in de foyer. De boefjes keken hun ogen uit en vonden het nog best spannend, toen de poezen bijna bij ze op schoot kropen.

We hadden prima plaatsen in de zaal. Kleine Pluis begon hard mee te klappen met de muziek, toen de poezen op het toneel verschenen. Na een paar donderslagen in het verhaal zat zoonlief al bij me op schoot. Hij vond het verhaal erg spannend. Halverwege de voorstelling voelde ik zijn lijfje zwaar worden en zag ik zijn ogen dicht gaan. Hij werd weer wakker tijdens de laatste scene en op tijd voor het 'ze leefden nog lang en gelukkig'. Pluis daarentegen kon de aandacht er wel bijhouden. Zij vond alleen het laatste stuk erg spannend, omdat ze nu wist dat er weer een donderklap zou komen. Ons kwebbeltje praat het liefst met je de hele voorstelling door: 'kijk, daar is een poesje, wat doet hij nou? poes heeft schoenen aan', etc.

Toen zoonlief wakker werd vroeg ik hem waar de voorstelling over gegaan was. Er kwam een hele andere voorstelling uit zijn mond, dan ik zojuist gezien had. Waarschijnlijk had hij een heerlijk levendige droom gehad.

In de pocket

Vorige week kwam dochterlief huilend thuis met een vlag in haar hand en met de mededeling dat ze deze week op mocht voor haar zwemdiploma C. Nu hoor en zie ik jullie denken, hoezo moest ze huilen (dat was tenminste ook het eerste wat ik dacht). Ze kon er toch niet teleurgesteld over zijn? Het hoge woord kwam eruit: het afzwemmen vond plaats op exact dezelfde dag en tijd van haar allereerste toneelvoorstelling. Ze had de afgelopen tijd met haar toneelgroep zo hard gewerkt aan die ene regel tekst :) Ze was ontroostbaar, want kiezen tussen deze twee activiteiten kon ze echt niet. We konden dit niet over ons hart verkrijgen en trokken alle registers open. Uiteindelijk kregen we contact met de hoge baas van het zwembad of er echt niets te regelen was. Hij ging in overleg met haar zwemjuf. De volgende dag kwam het verlossende telefoontje. Gisteren tijdens de les moest ze alle oefeningen doen en laten zien wat ze in haar mars had. Wanneer dit allemaal voldoende was, kreeg ze na de les direct haar diploma. Ze deed enorm haar best. Toen ik na het werk thuis kwam, hing de medaille om haar nek. Vol trots showde ze ons haar derde zwemdiploma. Ze had haar doel bereikt. Ze wilde er namelijk voor zorgen dat ze haar vader en moeder in zou halen, die alleen een B-dilpoma hadden.

Vandaag had ik even de tijd om haar te verrassen met een zelfgemaakte cake om het toch nog samen te vieren.

Vanmiddag legden we nog een keer de weg naar het zwembad af. Ons neefje had namelijk ook deze week zijn afzwemmen van zwemdiploma A. We gingen hem aanmoedigen en dochterlief heeft nog een keer kunnen zwaaien naar haar zwemjuf. Ze is nu officieel helemaal klaar met zwemlessen en kan nu lekker genieten van een zomer vol spetterplezier. Wij kunnen ook nog even genieten, maar dan van een paar maanden geen zwemlessen in een oververhit zwembad. Na de vakantie starten we met boefje nummer twee.

Mission (im)possible

We hebben een missie voor de zomervakantie. Ons kleinste boefje wordt dan alweer drie jaar en ons doel is een zomervakantie waarbij we geen pakken luiers meer hoeven mee te sjouwen. We maakten net als haar broer en zus destijds een belongingskaart. Na ieder bezoek aan het potje of het toilet mag ons dametje een sticker plakken met een beloning in het vooruitzicht. Tot op heden vinden vooral broer en zus dit een geweldig systeem. Zoonlief vroeg dan ook na zijn toiletbezoek of hij niet een sticker op haar kaart mocht plakken. Op het kinderdagverblijf doet ze het super. Ze weet daar zelfs de hele dag droog te blijven. Op haar stickerkaart thuis heeft ze in drie weken al (ahum) zes stickers geplakt.

Ze laat zich lekker niet dwingen. Wanneer ze eindelijk het potje weet te vinden, neemt ze er dan ook alle tijd voor. Wanneer we vragen of ze klaar is, zegt ze tot vijf keer toe 'bijna' of 'nog niet'. Dit gaat dus vast nog een tijd duren. We geven de moed niet op en zullen eens kijken wie de langste adem heeft (al is de adem van Pluis soms héél lang).

Hoera het is weer lente!

De afgelopen tijd is het schrijven van een blogverhaal er enigszins bij ingeschoten. Er waren verhalen genoeg, zoals vorige week ons avontuur op weg naar Tilburg. Vlak voor Oisterwijk hield de ruitenwisser ermee op. Dus in plaats van een avondje "Into the Woods" werd het "Into the auto", maar dan wachtend op de Wegenwacht.
Gelukkig is de wintertijd inmiddels voorbij. Gisteren bezocht manlief met onze oudste dochter een bijzondere voorstelling:"Jafar". Het is de andere kant van het verhaal van Aladdin. Vooral de geest maakte enorm veel indruk op ons boefje. Bij zijn eerste solo fluisterde ze meteen tegen haar vader:"Papa, dat is is jouw Shrek". De boeven waren blij dat ze dit keer de eindbestemming Oisterwijk wel wisten te bereiken.
Zelf had ik vandaag een heerlijk dagje uit. Ik bezocht met een lieve collega en vriendin de beurs 'Creative Life', waar ik weer allerlei creatieve ideeën op heb gedaan. We volgden een workshop en haakten een hanger, dronken thee met wat lekkers en vergaapten ons aan al het moois om ons heen.

De boefjes gingen met de bakfiets op pad. Ze fietsen naar het platteland, waar op een grote boerderij de jaarlijkse Lammetjesdag plaatsvond. Daar vermaakten de boeven zich heerlijk in het hooi en bij de schattige dieren.

Als vier hooimonsters kwamen ze weer thuis. Na het eten moesten ze nodig in bad. Gelukkig zijn ze allemaal weer fris en klaar voor een nieuwe schoolweek met nieuwe lentekriebels.