Zeven jaar

We maakten het voor dochterlief de afgelopen dagen wel héél erg spannend. Vanaf zondag mocht ze niet meer op haar eigen kamer komen in verband met de verrassing voor haar verjaardag. Samen met manlief sloot ze de bovenste etage af met een zelfgemaakt bord en een web van touwen.

Ze ging twee nachten bij haar broertje logeren, die dit een hele gezellige bijkomstigheid vond. Vanmorgen maakten we haar wakker en mocht ze eindelijk naar boven om haar cadeau te bewonderen. Ze was super blij met haar eigen bureau, waar ze nu samen met vriendinnen kan spelen, knutselen, bouwen met Lego, puzzelen en nog veel meer, zonder een broertje of zusje in de buurt om het gemaakte werk weer uit elkaar te halen. Beneden blies ze het kaarsje uit op de jaarring. Van haar broer en zus kreeg ze nog kleine cadeautjes voor in haar bureaulade.

Wie jarig is, trakteert en dat deed ze dan ook. Ze nam haar eigen verjaardagskroon mee naar school en genoot met volle teugen van alle aandacht. Ze vertelde de juf trots over haar bureau. Het leek de juf dan ook een prima idee om haar al huiswerk mee te geven, zodat ze flink aan de slag kan. Om deze grap kon ze smakelijk lachen.

Na het toezingen en het trakteren ging ik snel naar huis om een appeltaart te bakken, haar favoriet.

Om half vier kwam een lieve vriendin mee om te snoepen van de taart en schooltje te spelen op haar kamer.

Nu is ze officieel zeven jaar. 

De onderstaande foto van het afscheid op school na het trakteren, bracht me even terug naar drie jaar geleden. De dag dat ze achter de poort voor het eerst naar school ging. Morgen sta ik weer bij deze poort met zoonlief aan mijn hand, waarschijnlijk met een zakdoek in mijn andere hand. Zo cliché, maar wat gaat het allemaal ontzettend snel.

Heksenbal

Om 5.30 uur hoorden we voetstappen van boven naar beneden gaan en weer terug. Ongeveer 10 minuten later hoorden we weer iemand van boven naar beneden gaan en terug. Onze oudste boef was al een tijd wakker en kon niet meer slapen. Ze had zich al enkele dagen zo verheugd op deze dag. Van de spanning had ze zelfs geen trek en daarom sloeg ze het ontbijt over. Om kwart over twaalf was het zover. Ze mocht trakteren bij ballet, alvast voor haar verjaardag.

Na de balletles reden we naar huis voor een kledingwissel. Haar balletpak maakte plaats voor een heksenjurk. Haar vriendinnen mochten zich bij binnekomst ook verkleden als heks. Zoonlief testte in de middag de hoeden met pruik.

De heksen konden fantastisch toveren. Ze hadden allemaal een cadeautje voor de jarige weggetoverd. Na het terugtoveren van de cadeaus, het toezingen van de jarige en het drinken van groene toverdrank sneden we een spinnentaart aan en smulden er lekker van.

We hadden net een regenbui achter de rug en het zonnetje liet zich even zien. We besloten eerst de buitenactiviteiten te doen, voordat een nieuwe bui zich zou aandienen. We begonnen met een speurtocht. De gemene heksen hadden kabouters in spinnen betoverd. De meiden moesten een drank maken, die de betovering weer zou verbreken. De ingrediënten lagen echter over de hele tuin verspreid en moesten eerst allemaal gevonden worden. 

Manlief maakte het extra spannend door in de ketel een rooktablet te doen.

De heksen wisten alle ingrediënten te vinden en 'hokus pokus pilates pas, ik wou dat alles weer normaal was'. 

Hierna volgde de bezemstelenrace en een krijsspel. De heksen verstoppen zich. Heel af en toe hoor je ze krijsen en de andere heksen moeten goed luisteren om de krijsende heks te vinden.

Na een drink-en snoeppauze gingen we binnen verder. Bij de bouwmarkt kocht ik een sierlijst, die door manlief in stukken werd gezaagd. De heksen mochten deze schilderen en voorzien van glitters of ander knutselmateriaal. Nu hadden ze allemaal een toverstok. De winkels liggen al vol met kerstballen, dat kwam nu wel goed uit. Ik haalde een paar plastic, doorzichtige ballen. Door de meiden werd deze van glitter, verf en plakkers voorzien. Tot slot konden ze nog spinnen knutselen met touw en chenilledraad, maar de tijd begon al te dringen. Om 17.00 uur werd het echt tijd om een hapje te eten.

We begonnen het menu met heksensoep (soep waarin we roze kleurstof roerden).

Het hoofdgerecht bestond uit wormen (kreukelfriet) met drakenbloed (ketchup) en/of slakkenslijm (mayonaise). Tot slot maakte ik voor alle kinderen een kleine geleipudding. In de pudding zat een kleine nepspin. Best spannend om hiervan te eten.

We hadden eigenlijk nog meer activiteiten op het programma. Zo maakte ik voor alle kinderen nog een eigen toverboek om spreuken in te schrijven. Deze mochten ze na afloop mee naar huis nemen, net als de toverstok, de toverbal, een ketel en een verdiend heksendiploma.

We brachten alle kinderen met een volle buik weer naar huis. Bij thuiskomst werden de pyjama's aangetrokken en de verhalen voorgelezen. Dochterlief luisterde mee naar het verhaaltje van haar kleine zus en viel direct in slaap. Ze heeft enorm van haar feest genoten en is door haar vriendinnetjes enorm verwend. 

Op naar het volgende feestje.

Herfstvakantievoorstellingen

Heerlijk, die herfstvakantie. Naast de feestjes en uitjes vond manlief het leuk om de boefjes mee te nemen naar verschillende theaters. Ook voor mij had hij een bijzondere voorstelling gevonden. 

Laten we beginnen met de kleinste boefjes. Tijdens de vakantiereis naar Frankrijk afgelopen zomer genoten alle boeven met volle teugen van de film van Woezel en Pip en de sloddervos. Dit verhaal is nu te zien in het theater met vrolijke liedjes, mooie decors en een echte sloddervos. Natuurlijk waren de hondjes Woezel en Pip zelf ook van de partij. Dat was genieten voor de twee sloddervosjes, die ademloos hebben zitten kijken naar de show. Het was de eerste keer, dat ze tijdens een voorstelling niet bij manlief op schoot zijn gekropen. Er was dan ook veel te veel te zien en te horen. 

Gisteren trakteerde manlief mij op een avondje Amsterdam, maar dan anders. De voorstelling "Kiss of the Spiderwoman" wordt gespeeld in Het Zonnehuis in Amsterdam-Tuindorp. Opa en oma waren zo aardig om onze boefjes naar bed te brengen, zodat wij samen naar het theater konden gaan. Het was een prachtige musical over twee mannen, die gevangen zaten in een Argentijnse cel. De een zat vast vanwege zijn politieke overtuiging, de ander vanwege zijn geaardheid. Het is een kleinschalige productie met fantastische spelers: Rene van Kooten, Alex Klaassen en Marjolijn Teepen. Wij hebben samen heerlijk genoten.

Vandaag werden oudste boef en haar vader met nog meer muzikaal vuurwerk verwend. Een meisje van de school van manlief speelt in De gelaarsde kat in het Eftelingtheater. Zij was zo lief om mijn boeven uit te nodigen voor de voorstelling van vanmiddag. Als een roze lapjeskat ging onze stoere dochter met papa op pad. 

Wat zijn ze verwend vanmiddag. De voorstelling was echt een feest. Een vrolijk verhaal, uitstekende acteurs, leuke liedjes en heel veel katten. De aankleding en ambiance is altijd al prachtig in het Eftelingtheater. Dat is ook dit keer het geval. Het is dan extra leuk om een bekend gezicht op het podium te zien stralen. Ze kwamen ogen en oren te kort, het was echt geweldig. 

Na afloop vond dochterlief het prachtig, dat ze de podiumkat nog even kon spreken. Enigszins verlegen gaf ze haar het bosje bloemen. Vol verhalen kwamen de boeven thuis. Natuurlijk moest de cd meteen worden opgezet. Dochterlief miauwde al meteen driftig mee.  

Feestbeest

Dochterlief boft maar deze week. Vorige week had ze het tweede kinderfeestje van dit schooljaar. Ze had de ochtend wat pech, omdat de herfstwandeling met de klas niet doorging. Gelukkig klaarde het in de middag op en konden de kinderen met het feestje toch het bos in. Ze maakten een heerlijke wandeling, ze deden er spelletjes en ze kregen veel informatie over de bomen, de vruchten en de bosdieren.

Afgelopen zaterdag had ze weer een kinderfeestje van een vriendin. Dat was een enorm stoer feest, omdat ze met de kinderen in een echte studio een eigen cd gingen opnemen. Deze hele week luisteren we nu al naar deze cd met liedjes van kinderen voor kinderen. Het motto is duidelijk: het hoeft niet mooi te zijn, als het maar hard is. 

Vanmiddag had ze wéér een fantastische feestmiddag. Samen met de jarige en haar vriendinnen kregen ze circusles van 'Stichting circus Bon Bourgon'. Na een middag oefenen mochten de ouders, broertjes en zusjes naar hun eigen circusvoorstelling komen kijken. De toeschouwers wachtten vol spanning af. Dapper balanceerden de kinderen op een bal en een koord, ze hielden borden in de lucht en ze jongleerden met stokken, ze deden acrobatische oefeningen met en op elkaar. Ons kleinste boefje keek gespannen toe.

Nu maar hopen dat dochterlief ons servies en haar broertje en zusje niet gaat gebruiken om nog meer kunsten te oefenen.

Inmiddels zijn we begonnen met de voorbereidingen voor haar kinderfeestje. We hebben nog anderhalve week de tijd om vier traktaties in elkaar te zetten, een kinderfeest te organiseren en natuurlijk het 'grote mensenfeest'. De uitnodigingen zijn in ieder geval de deur uit, daar hebben de boefjes zelf voor gezorgd. 

We gaan dan met eigen ogen zien of ons oudste boefje echt zo'n feestbeest is.

Een dag om in te lijsten

We hadden maanden geleden al kaarten gekocht voor de Efteling via een grote supermarktketen. We hadden de boefjes al eens eerder beloofd om te gaan, maar de gezondheid liet dit destijds nog niet toe. Nu moesten we de kaarten wel gebruiken in de herfstvakantie, omdat deze nog maar tot 31 oktober geldig waren. Natuurlijk hadden de boefjes hier geen moeite mee.
Onze oudste boef had van tevoren met haar vader een lijstje gemaakt met alle attracties, die ze graag wilde zien.

Bij de ingang kwamen we al de eerste sprookjesbosbewoners tegen. Geitje Benjamin en Ezel (die manlief nog kende van vroeger) kwamen ons begroeten. Oei, wat vonden de boefjes dat spannend. Zoonlief kroop meteen achter ons en kleine pluis keek de twee schattige dieren maar angstig aan. Later op de dag durfde ze de geit een high five te geven. Wel enorm fijn dat ze haar vader en broer bij zich had om tegenaan te kruipen en de handen vast te houden.

Al dagen had onze oudste boef het over de Vogelrok. De laatste keer dat we er waren, was ze hier nog te klein voor. Nu kon het dan eindelijk gaan gebeuren. We werden (wederom) bestookt met allerlei vragen: Gaat hij over de kop? Gaat hij heel hard? Hoe snel gaat hij dan? Zit je goed vast? Is het echt helemaal donker? Bij binnenkomst wilde ze toch eerst naar de Droomvlucht. Hier stond echter nog een lange wachtrij, dus gingen we naar het Land van Laaf en het Carnavalfestival. Daar keek de reusachtige vogel van de Vogelrok je al aan.

Toch maar eerst het rondje Carnavalfestival.

De vogelrok durfde ze toch echt niet meer in. De Raveleijnshow vonden ze prachtig. Kleine pluis wist niet of ze het nu mooi of (s)pannend vond. Deze twee woorden herhaalde ze keer op keer. Vooral de paarden maakten een enorme indruk op haar. Zoonlief had het vooral over de boeven en het vechten met zwaarden. Na deze show zagen we dat de wachtrij van de Droomvlucht aardig ingekort was. Uiteindelijk hebben we hier maar een kwartier hoeven wachten. 

We vervolgden onze route richting een gedeelte van het sprookjesbos. Het favoriete gedeelte van zoonlief en mijzelf. 

De meisjes zaten op de eerste rij tijdens de sprookjesboomvoorstelling. Zoonlief bleef liever op de tweede rij veilig tussen mama en papa zitten.

Na de show warmden we ons even op met een kopje thee en wat lekkers om er vervolgens weer tegenaan te gaan. Heel stoer ging manlief met de twee oudste boefjes in de Villa Volta, terwijl kleine boef bij mij in de kinderwagen in slaap viel. Dochterlief durfde dan niet in de Vogelrok, ze wilde wel graag met haar vader in de "theekopjes die ronddraaiden".

Na deze ronde gingen we met z'n vijfjes in de Fata Morgana. Een tikje vermoeid vervolgden we het programma met nog een laatste ronde door het sprookjesbos, waar we de bekende klassieke foto's maakten van de boefjes op een paddenstoel. Wat is onze oudste boef dan toch enorm gegroeid. Waar is de tijd gebleven dat we haar er nog op moesten tillen?

Natuurlijk keken we even of het nog goed ging met Hans en Grietje.

Gingen we op bezoek bij de kabouters.

Tot slot gingen we naar het nieuwste sprookje in het bos: Pinokkio.

We sloten de dag thuis af met poffertjes en de boefjes zochten al snel hun bedden op. Nu maar hopen dat ze een rustige nacht hebben (en wij ook) na al die indrukken.

Jong geleerd

Tijdens het feestje voor oma zong dochterlief het lied 'Voor altijd jong'. Het lied dat door Kinderen voor Kinderen geschreven werd voor de Kinderboekenweek. De afgelopen jaren mochten de boefjes tijdens de Kinderboekweek een boek uitkiezen in de boekwinkel (2013, 2014, 2015 klik). Ook dit jaar gingen we op pad. Heerlijk neuzen tussen al het moois.

Onze oudste boef wilde eigenlijk twee boeken. Nu ze in groep 3 zit, wilde ze graag een boek waar ze zelf in kan lezen en omdat ze nog steeds van onze verhalen houdt, wilde ze graag een voorleesboek. Ze koos een eigen voorleesboek van 'Vos en Haas' en het nieuwe voorleesboek van 'Kolletje'.
Zoonlief was al snel klaar. Hij koos het bekroonde boek 'Kom uit die kraan'. De kaft sprak hem aan, omdat een politiewagen aan een kraan hangt en ze natuurlijk gered moesten worden. Het is een geweldig boek met een zeer verrassend einde. Zowel manlief als ik hadden het einde niet kunnen voorspellen.
Ons kleinste boefje had haar ogen al snel laten vallen op 'konijntje'. Ze bedoelt hier 'Nijntje' van Dick Bruna. We proberen haar er steeds van te overtuigen, dat het Nijntje is, maar ze blijft star volhouden dat het 'konijntje' is (en eigenlijk heeft ze gelijk). De collectie Nijntje-boeken heeft er dus weer één bij. We gingen daarna snel naar huis om de nieuwe boeken te lezen en te bewonderen.

Het avondritueel van onze oudste boef is inmiddels aangepast. Ze wil graag voor het slapengaan nog even zelf een boek lezen (en het liefst zelf bepalen wanneer het licht uit gaat). Geweldig om te zien, dat ze er net zoveel plezier in heeft als wij.