Kerst op de valreep

Het is vandaag de vierde dag na kerstmis (oeps), maar de twee kerstdagen wilden we voor de boefjes echt nog even bloggen. Mochten jullie al klaar zijn met de kerst, dan mag je dit bericht gerust overslaan ;)
De kerstdagen beginnen ieder jaar traditiegetrouw met het uitkiezen van de kerstballen. De boefjes kozen echt zelf voor deze drie items:

Ons kleinste boefje koos een bananenhanger, haar lievelingseten op dit moment. Ook haar zus koos voor iets eetbaars, een ijsje. Het is een ijsje gemaakt van een soort gummi, waar je als een soort stressbal in kunt knijpen. Zoonlief wilde ook wel zo'n "Squisi", maar dan van een sneeuwpop. In plaats van hem in de boom te hangen, vond hij het wel gezellig om hiermee in bed te slapen. Ik had eigenlijk andere ballen voor ze in gedachten, die het afgelopen jaar representeerden. Een piano voor dochterlief, voor zoonlief een krab gezien zijn angst voor krabben na de vakantie in Denemarken en voor kleine pluis iets van chocolade, maar dan houdbaar. Misschien stop ik ze toch nog een keer stiekem in de doos.
Zoonlief ging samen met zijn vader en opa op pad voor de kerstboom. Opgepropt in het kleine wagentje kwamen ze super trots thuis met hun boom.

Ik had in huis nog wat hoekjes in kerstsfeer weten te brengen, waar de boefjes hopelijk vanaf zouden blijven. Ik kreeg net op tijd het kerstgezinnetje uit mijn haaknaald en de huisjes van Jurianne Matter in elkaar gevouwen en gelijmd.

Ook dit jaar bezochten we de herdertjesmis met de boefjes op kerstavond. Zoonlief had met zijn klas een ster versierd, die in één van de bomen in de kerk te bewonderen was. Onze oudste boef vond het wel erg jammer dat alle kleine kinderen steeds door de verhalen heen aan het kletsen en huilen waren, haar kleine zusje deed er nog een schepje bovenop. Terwijl er verschillende kerstliederen werden gezongen, besloot zij een ander liedje in te zetten. Ze schalmde het bekende kerstlied: "En we gaan nog niet naar huis", door de kerk. Tsja, ze blijkt steeds meer de humor van haar vader te hebben.

Eerste Kerstdag bleven we lekker thuis. Heerlijk lang in kerstpyjama's spelen en snoepen van heel veel lekkers. Ook opa en oma kwamen even een bakkie doen. Op de bank werden klassieke kerstfilms gekeken en we aten een driegangenmenu, waarbij het niet erg was als de boefjes steeds van tafel gingen. Tussendoor maakten we nog wat foto's van onze kleinste boefjes als Jozef en Maria. Dat viel nog niet mee, want Jozef was niet zo tevreden over zijn kostuum.

Tweede Kerstdag was een gezellige dag met familie. We brachten de dag door in het Dierenbos in Vinkel. Eerst gingen we een potje bowlen en ik bleek een natuurtalent (niet dus). Onze kleinste boefjes sleepten nog behoorlijk wat punten binnen. Misschien moet ik het de volgende keer ook maar met het metalen hulpframe proberen. Na het bowlen haalden we even een frisse neus in de speeltuin en renden sommigen een rondje rond de plas. Tot slot volgde er een heerlijk diner en werden er plannen gesmeed voor een topuitje in het voorjaar.

De dagen die volgden stonden in het teken van de voorstelling 'Gijs', waarbij manlief een rol speelde, die hem op het lijf was geschreven. Hij was de mopperende schooldirecteur, die geen moeite wilde doen om een aardige vluchteling op school te houden. Met ons oudste boefje ging ik naar de voorstelling kijken. Het was erg leuk dat er die avond veel vrienden in het publiek zaten. We genoten samen van een mooi verhaal, prachtige muziek en een berg enthousiaste leerlingen. Vanavond nog een laatste voorstelling en dan zijn we allemaal klaar voor de start van een nieuw jaar.

Het kasteel van Sinterklaas

Drie weken geleden zetten we de wekker om 00.00 uur. We wilden de boefjes verrassen met een bezoekje aan het kasteel van Sinterklaas in Helmond. We wisten na twee verwoede pogingen in eerdere jaren, dat de kaartverkoop razendsnel zou gaan en we hadden gelijk. De volgende ochtend waren alle weekendkaarten om 6.30 uur al uitverkocht. Gezien de spanning rond deze dagen, hadden we de boefjes nog maar niet over dit uitje verteld. Vanmorgen na de zwemles werden de boefjes ingelicht en we reden naar Helmond. We werden onthaald door wel honderd Pieten (zoonlief had ze geteld).

Na drie keer 7 minuten wachten, mochten we het kasteel betreden. We werden door Wegwijspiet naar de slaapkamer van de Pieten gebracht. Hier mochten de boefjes in een kring gaan zitten met de Pieten en deden ze een doorgeefspel. Zoonlief stond liever veilig tussen de stapelbedden en keer toe.

Na de slaapzaal gingen we naar de bakkerij, waar de boefjes hielpen met het draaien van pepernoten.

De volgende kamer vonden de boefjes erg interessant: de pakjeskamer (ook wel de schatkamer genaamd). Een kamer gevuld met allemaal speelgoed.

We namen ook een kijkje bij de Pietenschool, waar we hebben leren Pietenrekenen (dit is rekenen op z'n Piets). Wisten jullie dat 1 + 1 = raam is? De boefjes kunnen jullie uitleggen hoe deze Pietensom werkt (net als 1+1+8=)

Na de Pietenschool mochten ze een kijkje nemen in de werkkamer van Sinterklaas. Ons kleinste boefje was nu helemaal gewend aan de Pieten en durfde steeds dichterbij ze te komen zitten.

Wat waren ze verrast toen de kleine deur van de werkkamer open ging en Sinterklaas zelf naar binnen kwam. Hij vertelde wat over zijn werkkamer en daarna mochten ze zelfs een kijkje nemen in zijn slaapkamer. Ons kleinste boefje zat ook hier geïntrigeerd naar te kijken. Ze besloot de ring van Sinterklaas nog even goed te bekijken.

Hierna bracht de Wegwijspiet ons weer via het grote schilderij in de gang naar de uitgang van het kasteel. Ze kregen nog een zakje pepernoten mee voor thuis en ze mochten bij hem uit de kar nog een mandarijn of appel pakken.

Buiten zeiden we nog even gedag tegen Amerigo en reden vervolgens naar de verjaardag van een vriendje. Wat een feestdag weer!

Dubbel pret

De spanning loopt steeds hoger op. Vannacht kon onze boevenzoon maar moeilijk de slaap pakken: 'Zou er iets in de schoenen zitten?' en 'Komt Sinterklaas morgen echt?'. Uiteindelijk besloot ik maar bij hem te gaan slapen om hem gerust te stellen en ervoor te zorgen dat we straks niet drie boefjes van spanning naast ons bed hadden staan. 

Na deze korte nacht maakten we het huis gereed voor het eerste Sinterklaasbezoek van deze dag. Om 10.00 uur kwamen de ooms, tantes, neefjes en nichtje om het Sinterklaasfeest te vieren. Speciaal voor deze dag maakte ik een witte chocolade pepernotentaart. Voor de boefjes was het lastig om hier niet stiekem al een snoepje vanaf te pakken.

Natuurlijk moest de taart geproefd worden. De kindjes konden nog even gezellig samen spelen, terwijl er al driftig werd uitgekeken naar de komst van de Pieten.

Na het zingen van een paar liedjes, kwamen er dan echt twee lang verwachte gasten..... de Pieten. Ons kleinste boefje werd het even te spannend en het huilen stond haar dan ook even nader dan het lachen. Toen ze zag dat ze met pepernoten en snoepgoed gooiden, was haar angst al snel over. Ons boevenvriendje bleef het spannend vinden en dook met zijn knuffelbeer dicht tegen zijn vader aan.

Onze oudste boef vond het enkele dagen ook erg spannend. Zij was vooral bang voor wat Sint en zijn Pieten allemaal over haar zouden zeggen. Hadden ze misschien gehoord, dat ze soms wat brutaal tegen ons was? De tranen vloeiden dan ook rijkelijk en ze had er vooral veel spijt van, dat ze dit zo vlak voor de Sinterklaastijd had gedaan. Gelukkig waren de Pieten positief en ons mopke durfde zelfs bij een van de twee op schoot te gaan zitten.

Wat werd iedereen weer door de Pieten verwend. Ze hadden voor iedereen de mooiste pakjes bij zich en er was veel te snoepen.

Na het uitpakken van de cadeautjes en het uitzwaaien van de Pieten, aten we samen nog wat broodjes en maakten wij ons klaar voor het tweede Sinterklaasfeest op de school van manlief. Toen we op de parkeerplaats aankwamen, zagen ze de Sint en zijn Pieten al lopen op het schoolplein. Dochterlief vroeg zich af of wij nu zo laat waren of dat de Sint vroeg was dit jaar? Bij binnenkomst was de Sint verdwenen. De boefjes mochten samen met de kinderen van de collega's aan de tafels knutselen of een Pietenparcours afleggen. Om beurten mochten ze dan op bezoek komen bij de Sint.

Toen mochten de boefjes bij Sinterklaas komen. Zo dichtbij was toch wel weer heel spannend.

Morgen hebben we weer een volle dag voor de boeg. We beginnen al vroeg met de zwemles, daarna mogen we een bezoek brengen aan het kasteel van Sinterklaas in Helmond en gaan we nog naar de verjaardag van een vriendje. 

Dapper

Vandaag stond er een pittige dag op het programma voor zoonlief. Hij mocht vandaag naar het ziekenhuis voor een lactosetest. Al enige tijd kampt hij met buikpijn en samen met de kinderarts wordt gekeken naar allergieën. Gluten en parasieten zijn al uitgesloten, dus was het vandaag tijd voor de tweede stap.
Vanochtend moest ons boevenvriendje zich om 8.30 uur nuchter melden bij de kinderdagafdeling. Het nuchter blijven ging hem goed af. Zijn grote zus besloot solidair te zijn en ook nuchter te blijven. Ze vond het zelfs nog spannender dan zoonlief. Nadat we ons kleinste boefje naar het kinderdagverblijf hadden gebracht en onze oudste boef naar opa en oma, reden we met zoonlief naar het ziekenhuis. Stoer liep hij met zijn gevulde rugzak richting de afdeling.

Onderweg zag hij een paar mooie ballonnen hangen. Dit werd meteen zijn doel voor de dag. Hij wilde dapper zijn, zodat hij aan het einde van de dag zo'n ballon verdiend had. Eenmaal op de afdeling nam de spanning toe. We werden naar zijn kamer gebracht en kregen eerst een opnamegesprek. Zoonlief zat op schoot en durfde niets te zeggen. Weer terug op de kamer, kwam het lastigste klusje van de dag: het drinken van een lactosedrankje. Zoonlief weigerde dit in te nemen en was hier intens verdrietig over. Een uur lang heeft hij gehuild en gesmeekt om het drankje niet te hoeven drinken. Hij riep zelfs, dat hij de ballon ook niet meer wilde, omdat hij het echt niet wilde drinken. Toen de verpleegster kwam met een spuit (om het drankje in te doen) en het verhaal dat hij dan op het bed moest liggen en we het erin gingen gieten, vermande hij zich en dronk hij het met kleine slokjes bijna op. Manlief kreeg ook een 'drankje' en ze maakten er een wedstrijd van. Het laatste beetje kreeg hij echt niet meer weg. Na overleg met de kinderarts mochten we verdergaan met de test, anders was alle eerder gedane moeite voor niets geweest. Het volgende gedeelte verliep gelukkig soepeler. Om het half uur moest hij in een apparaat blazen, waarbij uit de waterstof wordt afgelezen wat het lactosegehalte is. Tussendoor wist zoonlief zich te vermaken met zijn nieuwe prikblok van zijn kinderfeestje, Duploblokken en de iPad.

Wat was hij opgelucht dat de test na een paar uur voorbij was. Zijn tas werd weer ingepakt en de verpleegster kreeg een uitgeprikte en gekleurde dino van hem. Samen hingen ze de tekening op een mooi plekje van de kinderafdeling, zodat iedereen hem kon zien.

Natuurlijk had zoonlief nog de ballon gekregen. Wat had het hem een berg energie gekost en wat is hij toch dapper geweest. We wachten af wat de kinderarts nog meer voor hem in petto heeft.