Hemsedal

De eerste ochtend in Hemsedal was een regenachtige. Desondanks besloten oudste boef en manlief een oude traditie in stand te houden. Op vakantie gaan ze, als dat enigszins mogelijk is, samen broodjes (of stokbrood) halen voor het ontbijt. Dat was dit keer een hele opgave, omdat de dichtstbijzijnde supermarkt naast de receptie zat. Hiervoor moesten ze helemaal naar het dal en dat was een afdaling van een kilometer of 4. Gewapend met paraplu en regenjas trotseerden ze weer en wind. Anderhalf uur later kwamen ze doorweekt en een tikje gedesillusioneerd weer boven. Deze supermarkt was alleen in de winter open...
Tegenover de tourist information in het dorp zat wel een supermarkt. We deden op beide plekken goede zaken. Na de lunch klaarde het op en we trokken onze (nieuwe) bergschoenen aan om aan onze eerste bergwandeling te beginnen. De mevrouw van de tourist information had een prachtige wandeltocht aangekruist, die ons langs prachtige watervallen en schitterende uitzichten zou leiden: Storhovda!
De eerste stevige klim konden we nog met de auto doen. Na 5 kilometer bergop te zijn gereden, wisten we het startpunt te bereiken, de Gravset Langrensarena. Vol goede moed klommen we omhoog en na een tijdje vonden we het prachtige uitzichtpunt, de Storhovda. Er was echter nergens een waterval te bekennen. We vroegen het aan de grazende schapen, die met belletjes hun aanwezigheid op de berg kenbaar maakten. Ons kleinste boefje kreunde en steunde af en toe bij de steile klimmetjes, maar de geweldige meren en uitzichtpunten maakten alles goed. Stoer trokken we verder op zoek naar de waterval. In de verte dachten we steeds een waterval te horen, maar nergens zagen we er een van dichtbij. Gelukkig was het prachtig weer en we hielden vrolijk vol.

Toch leek er maar geen eind te komen aan deze wandeltocht. We waren inmiddels bijna drie uur aan het wandelen en volgens het boekje was de wandeling ongeveer twee uur. Overal volgden we keurig de blauwe strepen op bomen en rotsen (het was immers een blauwe wandelroute), maar we leken echt pas halverwege de ronde. Gelukkig vonden we een bordje met Geiteberget. Dat was een andere route, die redelijk te doen moest zijn voor kinderen. In de verte hoorde we onweer naderen, wat toch voor wat paniek bij ons zorgde. Oudste boef bracht precies op het juiste moment redding, door het optimistische lied "Laat je hoofd niet hangen" in te zetten. De afdaling was net wat gemakkelijker, al waren veel stenen en boomstronken behoorlijk glibberig. Het laatste stuk van dit avontuur was nog een verhaal op zich. We moesten ons door de schapen heen worstelen, die allemaal graag een handtekening van onze stoere bergbeklimmers wilden scoren. Als opdringerige hooligans trokken ze onze boefjes aan hun regenjasjes, die daar toch wel van schrokken.

We hadden inmiddels wel de bewoonde wereld teruggevonden, maar de auto stond natuurlijk nog vier kilometer hoger op de parkeerplaats. Manlief besloot zijn ervaring met liften van vroegere vakanties in te zetten om niet helemaal naar boven te hoeven lopen. Vrijwel meteen stopte er een aardige mevrouw, die hem een lift gaf naar de auto. We bleken meer dan vijfenhalve kilometer te hebben gewandeld met een hoogteverschil van meer dan 300 meter. Het was een spannend, maar onvergetelijk avontuur.
De volgende dag besloten we wat rustiger aan te doen. Het was bewolkt, maar droog. Vlakbij het plaatsje Tuv lagen de Rjukandefossen. Deze dubbele waterval is eenvoudig te bewandelen. Het was vergeleken met de dag ervoor inderdaad een eitje. Het bruggetje over de klif was wel spannend. Hier durfde onze boevenjongen zelfs geen spannende capriolen uit te halen.

Na het bezoek aan de watervallen wilde de boefjes graag een vis vangen. In de rivier in de buurt van de watervallen mocht je vissen. Gewapend met een kleurrijk visnetje dachten ze er gemakkelijk een vis uit te kunnen scheppen. Dit bleek niet zo gemakkelijk. Manlief probeerde het zelfs op blote voeten in het water, maar ook dat mocht niet baten.

Om toch ook vandaag nog wat avontuurlijks te doen, reden we terug naar ons park, waar vandaag de skilift in werking was. We ploften in de skilift, al vonden de boefjes het wel koud. Gelukkig konden we bovenop de berg in het restaurantje lekker bijkomen met warme chocomel. We genoten van het uitzicht, waar we deze keer niet voor hadden hoeven wandelen.

Omdat de wolken steeds dreigender werden en er veel regen voorspeld was, gingen we maar snel weer met de lift naar beneden. Eenmaal terug in ons vakantiehuisje konden we nog even lekker spelletjes spelen, kleuren en knutselen. Manlief wilde nog even de berg op rennen. Dat ging nog net, want vlak daarna zagen we niets meer van het prachtige uitzicht. De mist zou nog wel even blijven hangen.
Vandaag was onze laatste dag in Hemsedal. De mist hing er nog steeds. Het regende onophoudelijk. Gelukkig hadden we een goed alternatief: het waterpark Tropicana in Gol. Onze boefjes genoten van alle mogelijkheden in dit zwembad. Kleine Pluis en ik waren vooral te vinden bij de peuterglijbaan en de wild waterbaan, terwijl de andere boeven met papa alle grote glijbanen binnen en buiten (het regende wel, maar je was toch al nat) uitprobeerden. Ook het golven vonden ze allemaal erg interessant. Op de terugweg regende het nog steeds. Waar we op de heenweg naar Gol nog een prachtige waterval zagen, op de terugweg was het zo bewolkt, dat we die zelfs niet zagen. Nu liggen de boeven voor de laatste keer te slapen in dit vakantiehuisje en is het gestopt met regenen. Morgen pakken we alle spullen weer in en gaan we op weg naar de volgende halte in de buurt van Voss. Het zal mij benieuwen of we het droog houden.

Op reis

Onze boeven hadden er al een tijd naar uitgekeken en vanochtend was het eindelijk zo ver: we gaan op vakantie. De afgelopen dagen heb ik alle spullen bij elkaar verzameld, terwijl manlief onze boefjes  probeerde te entertainen. Opa en oma kwamen ons nog even uitzwaaien. Het afscheid viel vooral onze oudste boef wel wat zwaar, maar de televisietjes in de auto maakten veel goed. De weg naar Noord-Duitsland werd zo een eitje.
Na ruim vijf uur vonden we ons hotel in Gremersdorf. Manlief had een eenvoudig hotelletje voor bejaarde Duitsers geboekt, waar we goed konden overnachten voor de boottocht van de volgende dag. Na het inchecken reden we snel naar het vlakbij gelegen Heiligenhafen. Dat plaatsje ligt prachtig aan de Oostzeekust. De boefjes konden hier lekker over het strand rennen, klimmen en klauteren in de speeltuintjes en even spelen op de plaatselijke kermis. We aten krulfrietjes op het festivalterrein, waar we ondertussen konden genieten van live-muziek. Een goed begin van onze zomervakantie.

De volgende ochtend genoten de boefjes van het ontbijt in het hotel. Oudste boef ging voor de bacon & eggs, de kleintjes hielden het alleen bij de eieren. Ze hadden meteen een goede bodem om later de boot op te kunnen gaan. We moesten nog een klein uurtje rijden naar Kiel. Daar lag een enorm schip op ons te wachten. Deze boot was nog groter en luxer dan de boot naar Zweden van vorig jaar met een compleet winkelcentrum, een zwembad, een bioscoop, een theater en nog veel meer. Onze boeven wisten niet waar ze moesten kijken. De kamers waren ook erg fraai. Uit het plafond en uit de muur kwamen bedden en van de bankjes kon je ook een bed maken. We hadden in Duitsland nog even wat boodschappen gedaan in een supermarkt, zodat we gewoon in onze kamer konden eten. De restaurants aan boord waren prachtig, maar ook erg prijzig. Even echt Nederlands op vakantie.

We keken allemaal vol spanning hoe onze boot onder de brug van Denemarken wist te varen. Twee jaar geleden was het noodweer, toen we deze brug zelf met de auto trotseerden. Nu scheen het zonnetje en zagen we hoe enorm groot en hoog de brug was.

Na een rustige, maar erg gezellige nacht op de boot werden we 's ochtends wakker in Noorwegen. De boot voer door de Oslofjord. Ook dat was prachtig om te zien. Manlief joeg onze kleine Pluis nog even de stuipen op het lijf, toen hij haar optilde en grapte met de vraag of hij haar overboord moest kieperen. Dat was zelfs voor ons kleine stoere meisje net iets te ruig.

Haar boevenbroer had vorig jaar op de boot een Paw Patrolknuffel gekregen. Hij had op deze boot een aantal Paw Patrolvriendjes gezien. Helaas zal hij echt nog even moeten wachten tot we weer terugvaren over twee weken.
Eenmaal in Oslo wisten we vrij snel de boot te verlaten. Het was een mooie zonnige ochtend in Noorwegen. Na anderhalf uur rijden vonden we het tijd voor een tussenstop. Wat een prachtige uitzichten hadden we inmiddels al achter de rug. Er was zo veel te zien, dat zelfs de televisietjes uit konden blijven. Bergen, fjorden, meren, precies zoals in de boekjes staat: na elke bocht een ander uitzicht. Ook voor onze lunch vonden we een prachtige plek aan een schitterend meer. De broodjes met speculaas vonden gretig aftrek.

We moesten nog eens anderhalf uur rijden om het plaatsje Helsedal te bereiken. We vonden de receptie van ons vakantiehuisje heel snel. We bleken een huisje boven op de berg te hebben. Manlief wist alleen niet, hoe we de berg het best op konden rijden. Na een eerste spannende poging, die voor onze auto echt onmogelijk bleek, gingen we terug naar de receptie om de juiste weg uitgelegd te krijgen. De auto had het zwaar, maar we kwamen boven. Wat een fantastisch huis! Hier gaan we zeker enkele fantastische dagen hebben. Aangezien de zon nog scheen en we keurig op tijd bij ons huisje waren, konden we nog even de omgeving verkennen, voordat we de bedden gereed gingen maken voor onze eerste nacht in deze plaats. De boefjes ontdekten, dat er nog stukjes sneeuw lagen en wilden hier natuurlijk nog even in spelen. Sneeuw op je zomervakantie was toch echt wel heel speciaal.

Vakantie!!

Vorige week sloten we het schooljaar af met de verjaardag van Pluis op school. Ze wist al precies welke liedjes er gezongen moesten worden door de juf en haar klasgenoten. Er werd geen stap in het verjaardagsritueel overgeslagen. Ze kwam met haar beer gespannen op school, maar toen het feestje begon, was ze alle spanning kwijt en genoot ze met volle teugen.

Het warme weer vroeg om een 'verkoelende' traktatie. De hele week werden er al verschillende ijsjes getrakteerd. Ook Pluis trakteerde ijsjes, maar dan net even anders.

Na het feestje racete ik naar mijn eigen school om kennis te maken met mijn nieuwe groep. Na vijf jaar juf te zijn geweest van groep 3, ga ik volgend schooljaar weer terug naar de kleutergroep. Op de laatste schooldag werd ik enorm verwend door de kinderen van mijn klas.

Ook voor de boefjes zat het schooljaar erop. Om de vakantie in te luiden gingen we, net als vorig jaar,  na het avondeten een ijsje halen bij de ijssalon in het dorp. De boefjes gingen daarna snel in bad en naar bed, want op zaterdag stond het kinderfeestje van Pluis nog op de planning. Zoonlief had ook nog een feestje van een klasgenoot en moest hierdoor het partijtje van zijn zusje missen.

Om 14.00 uur kwamen de vriendjes en vriendinnetjes van Pluis. Ook hier had Pluis al helemaal voor ogen, hoe het feestje moest verlopen. Ze had immers al een paar keer de kinderfeestjes van zus- en broerlief meegemaakt. Er werd geproost met ranja uit de fontein, cake werd versierd en de cadeautjes werden verstopt, zodat de jarige ze moest zoeken.

We troffen het met het weer en er konden buiten spelletjes gedaan worden. Zo werd er koek behappen, verstoppertje gedaan, snoephaaitje gehapt, ballonnen doorgegeven en volgens de kinderen het hoogtepunt: oudste zus met waterballonnen bekogeld. We hadden bedacht een tekening te maken op de muur, waar ze op moesten richten, maar zuslief trok haar badpak aan en wilde graag het doelwit zijn. 

In de laatste schoolweek ging ik op school op zoek naar de poppenkast. Helaas bleek deze enige tijd geleden al in de container te zijn beland. Gelukkig hielp een collega van manlief ons uit de brand en wist nog een poppenkast te regelen. Twee leerlingen van manlief speelden voor de kinderen een voorstelling. Er werd aandachtig geluisterd en vooral ook hard gelachen.

We eindigden de middag met frietjes en knakworsten op tafel.

Het feestje liep een beetje uit en we brachten de kinderen drie kwartier later naar huis dan gepland. Aangezien iedereen vakantie had, vonden de ouders het geen probleem. Ze hadden ook zoveel lol samen. De slingers mochten nog even blijven hangen, omdat voor ons nu officieel de vakantie begonnen was.

Maandag ben ik met de boefjes eerst gaan shoppen voor de vakantie naar Noorwegen. We haalden bergschoenen (geen overbodige luxe daar) en slaapzakken. We besloten samen te lunchen in het nieuwe Frenchcafé in de stad. De kinderen aten unicorn pancakes en ik at een heerlijke Griekse yoghurt. Er werd flink geglunderd, toen het eten op tafel verscheen.

Tot slot liepen we naar de TumTum om een schaaltje snoep te vullen voor de reis en de vakantie. Wat een keuze. Er werd druk overlegd over de snoepkeuze.

Dinsdag werd er thuis gerommeld en vooral opgeruimd. Pluis genoot van haar pyjamadag en de oudste boefjes hielpen bij opa en oma. Helaas vonden ze mijn klusjes minder interessant, dan die van opa en oma. Uiteindelijk kon ik de berging alleen opruimen.

Woensdag ging ik een dagje werken op school. Samen met mijn twee collega's van volgend schooljaar maakten we nieuwe roosters, planningen en noem maar op. De boefjes gingen een ochtend met me mee en wisten zich prima buiten, in de speelzaal en in de klas te vermaken. Om 14.00 uur kwam manlief met de vriendjes van onze twee jongste boefjes om samen naar het openluchttheater te gaan voor de voorstelling: 'De club van lelijke kinderen'. Echt een voorstelling voor onze boefjes ;)

's Avonds mochten we bij de vriendjes aansluiten voor het eten en mocht zoonlief voor het eerst bij zijn vriend logeren. De meisjes besloten om er thuis samen ook een logeerpartijtje van te maken. De vriendjes sliepen om 22.00 uur en waren vanmorgen om 7.00 uur wakker. Geen slechte score voor zoonlief, aangezien hij bij ons om 5.30 uur vaak naast het bed staat. Hij was nog erg moe, toen we hem voor de lunch gingen ophalen. Hij heeft na de lunch nog wel even een dutje gedaan op de bank en zijn kleine zusje deed gezellig mee. Zoonlief werd wakker gemaakt, toen er een vriendje voor hem en een vriendinnetje voor onze oudste boef kwamen spelen. Eindelijk konden de moeders ook weer eens gezellig bijkletsen, want dat was veel te lang geleden. Gelukkig hebben we volgend jaar een zelfde dag vrij (om de week) en komen de vriendjes ook weer bij elkaar in de klas.

Morgen krijgen we in de middag bezoek van mijn zusje met mijn neefje en dan moet ik toch echt eens gaan beginnen met het inpakken van de vakantiespullen.