vrijdag 27 augustus 2021

Martelange

We hadden een heerlijke week vakantie in de Belgische plaats Martelange, een geweldig bosgebied in de Ardennen op nog geen vijf minuten afstand van Luxemburg. We genoten daar enorm van de rust en de mooie omgeving. Geen WiFi (volgens de kinderen hadden wij dit met opzet hierop uitgezocht), geen elektrische apparaten, zoals een televisie, magnetron, vaatwasser, waterkoker. Zelfs geen oven. Dat was volgens onze oudste boef nog het ergst, want dan kon ze niks bakken. We leerden hier dus ook echt onthaasten en dat hadden we nodig na weer een intensief schooljaar. De kinderen speelden veel spelletjes en spraken aan het einde van deze vakantie af, dat ze dit ook thuis vaker zouden inzetten in plaats van een iPad of spelcomputer. Al sluipt het er nu alweer stiekem in en lijken ze deze afspraak alweer te zijn vergeten.








We maakten wandelingen in deze omgeving, bezochten kastelen in Luxemburg, zwommen in een meer in de buurt en wandelden iedere ochtend naar het dorpje voor een ontbijt van streekproducten.










Op de terugweg konden we laten zien, dat we echt hadden leren onthaasten. Op anderhalve kilometer voor de grens met Nederland (16 kilometer voor Maastricht) kwam de auto stil te staan. Gelukkig wisten we op de vluchtstrook te komen en we belden de ANWB. Na drie kwartier kwam een vriendelijke Franstalige wegenwacht, die ons met de auto de grens over wist te zetten. We kunnen dus met trots stellen, dat we dit jaar werkelijk BelgiĆ« zijn uitgezet. Helaas lukte het de ANWB niet om snel een vervolg te geven aan de eerste sleepactie. We hebben daar nog zeker 6 uur moeten wachten voor we vanaf de parkeerplaats verder geholpen konden worden. Jullie begrijpen vast, dat we hier niet erg blij van werden. Mijn lieve zusje besloot uiteindelijk om naar ons toe te rijden, zodat we de kinderen in ieder geval richting huis konden brengen. De auto is inmiddels naar de garage bij ons in de buurt gebracht en daar is helaas gebleken, dat het de laatste rit met deze auto is geweest. Bij de ANWB werd inmiddels duidelijk, dat de hulpverlening niet door de beugel kon. De volgende dag werd er een mooi goedmakertje thuis bezorgd. 



Al met al een avontuur waar we nog regelmatig aan terug zullen denken.












zondag 22 augustus 2021

Van zijn geloof gevallen...

Gisteravond was dan toch echt het moment aangebroken, waar we al een tijd tegenop hadden gezien. Drie jaar geleden (11 augustus 2018) vertelden we onze oudste boef het grote geheim van Sinterklaas. Nu was het de beurt aan ons boevenvriendje om hem te vertellen hoe de vork in de steel zat. Van de drie boefjes is hij degene, die het meest in de magie van dit feest geloofde. We vreesden daarom verdriet, ongeloof en misschien ook boosheid. Niet alleen wij waren hier bang voor, ook zijn beste vriend had dit soort reacties verwacht en had al laten doorschemeren, dat hij er voor zijn vriend zou zijn als het moment daar was. Hij was twee maanden eerder op de hoogte gebracht. We pakten het boek erbij dat we ook drie jaar geleden bij zijn zus gebruikt hebben. Haar naam met de datum stond in het boek genoteerd, dus hij was erg verrast dit tegen te komen in het verhaal. Manlief begon voor te lezen.


Langzaam maar zeker begonnen de spreekwoordelijke kwartjes te vallen. Geen verdriet, geen boosheid, maar net als zijn grote zus kwam er vooral gelach. Lachen om opa die aanbelde op Pakjesavond en zich snel uit de voeten moest maken in plaats van een Piet, lachen om de collega van papa die aan de telefoon belde als Sinterklaas, lachen om ons, omdat we moesten wachten tot ze sliepen om pakjes in de schoenen te doen. We haalden opgelucht adem. We keken samen nog even naar de vele foto's en filmpjes, ook van acteurs in het sinterklaasjournaal die hij nu aan hun stem herkende. Met weemoed keken we naar de foto's van zijn sinterklaastijd de afgelopen 8 jaren.










We beloofden hem dat we net als andere jaren gingen genieten van het kijken naar het Sinterklaasjournaal, dat hij nog steeds zijn schoen mocht zetten (en hij nog steeds mee zal zingen), dat er een pakjesavond zal zijn met pakjes voor zijn zussen en voor hem, dat we pepernoten blijven bakken en nog veel meer. Hij zag zelf nog een groot voordeel. Hij hoefde nu zijn best niet meer te doen om lief te zijn en mocht nu zelfs stout zijn, want de verhalen in boeken en films over de zak naar Spanje waren toch niet waar. Gelukkig heeft hij een grote zus, die van knutselen houdt, want aan alle surprise-toestanden moest hij nog niet denken. 
We zijn zeer benieuwd hoe hij zal reageren, als het straks in november zover is en een Sint hem zal begroeten. We zien nu al voor ons hoe hij hier bedenkelijk naar zal kijken. Tot die tijd heeft hij plechtig beloofd een goede Hulpsinterklaas te zijn voor zijn kleine zusje.














 

woensdag 28 juli 2021

Roze droomwereld

Na de eerste vakantiedagen even thuis bij te zijn gekomen met oude bekenden, vriendjes en vriendinnetjes, hadden onze liefste oudste boef en ik een eerste vakantie-uitje. Een paar weken geleden reserveerde ik tickets voor het museum Wondr Experience in Amsterdam. De laatste keer dat we in deze stad waren, was het er haast uitgestorven en was alles gesloten. Nu konden we een bezoek brengen aan dit mierzoete museum. Onze tiener heeft sinds haar verjaardag een mobiele telefoon. Dit museum is speciaal ingericht om allerlei selfies en TikTok-effecten te maken voor social media. Nu heeft dochterlief zelf nog geen accounts voor FB en Insta, maar deze foto's waren te leuk om voor het eigen archief te maken. Welke tiener wil zich niet in een roze walhalla begeven met glitters, unicorns (eenhoorns mag blijkbaar niet meer gezegd worden), knuffels en snoep? Wat was het heerlijk om haar hier te zien genieten, zonder haar treuzelende broertje en zusje. Al moesten we op sommige plaatsen in het museum veel geduld hebben om een foto te kunnen maken, ondanks het tijdslot. Kijk haar toch eens genieten...













Toen we na twee uur het museum weer uitstapte, pakten we de veerboot over het IJ naar het centrum van de stad. Hier slenterden we door de straatjes. De vorige keer was Tony Chocolonely's Bar gesloten. Nu konden we er wel naar binnen. Het bleef bij een kijkje nemen, want we vonden het in de stad toch best druk. Vlug een wandeling via de grachten en de negen straatjes. Ondertussen bewonderden we nog wat prachtige schilderingen in de stad.



Gelukkig stemde dochterlief nog in met een bezoekje aan een wolwinkel met handgeverfde wol. Ik kocht hier een paar mooie strengetjes, die nu nog even in mijn mand blijven liggen (de reden hiervan volgt in een andere blogpost). We waren blij dat we vanmorgen twee paraplu's in de tas hadden gestopt. Op de weg terug naar de auto kregen we een paar enorme regenbuien over ons heen. Het was de juiste tijd om  huiswaarts te keren. Thuis stond zoonlief ons al op te wachten met de mededeling, dat hij ook naar een museum wil. Geen regenbogen (oh, sorry... rainbows) en glitter, roze en dat soort zoetigheid. Hij wil graag naar het PSV-museum. Eens kijken of dat in de vakantie te regelen is. 











woensdag 30 juni 2021

Feestvarkentje

In de laatste (en eerste) post van dit jaar sneeuwde het nog, oeps. Er is in de tussentijd veel gebeurd. Wie weet zal ik er nog eens over schrijven, maar ik durf niets meer te beloven.
Gisteren merkte ik dat dit blog eigenlijk best handig was. Ik zocht naar de verjaardagsfoto's van kleine Pluis van eerdere jaren. Natuurlijk kon ik ze op alle harde schijven opzoeken, maar via dit blog bleek het echt veel sneller te gaan. Ook kreeg ik vanuit verschillende hoeken te horen, dat het jammer was dat er bijna geen verhalen meer waren om te volgen. De verjaardag van kleine Pluis leek me een mooie gelegenheid om het maar weer eens op te pakken. Zeker ook omdat het blog ontstaan is voor haar geboorte.
Pluis is vandaag dus 7 jaar geworden. Hier nog even een overzicht van de vorige zes verjaardagen.


De dagen werden afgeteld en vanmorgen was het al vroeg, heel erg vroeg, zo ver. 


Huppelend, dansend en vol enthousiasme kwam ze beneden, waar we haar op stonden te wachten om haar toe te zingen. De cadeautjes lagen ingepakt op tafel. Broerlief had een paar weken geleden een cadeautje voor zijn zusje besteld. Hij ruimde haar kamer op en schreef een mooie kaart.


Haar grote zus had drie koala's voor haar geknutseld. Deze dieren zou ze graag eens in het echt willen zien. Dat wordt sparen voor een reis naar onze lieve familie in AustraliĆ«. 
Na alle feestelijkheden in de ochtend was het tijd om naar school te gaan. Helaas mocht er nog niet getrakteerd worden (al scheelde mij dat veel tijd). Ze werd in de klas wel toegezongen door haar juf en klasgenoten.


Op woensdagmiddag zijn de boefjes nu nog vrij. Na de zomervakantie zullen zij ook een continurooster krijgen. We genoten dus nog even van deze middag. Het vriendje en vriendinnetje van Pluis kwamen voor een gezellige feestlunch met ons mee naar huis. Het weer was vandaag helaas niet zo mooi, dus maakten we thuis een bioscoop en werd er nog wat gespeeld. Komend weekend zullen we haar verjaardag vieren met de familie en volgende week volgt nog haar kinderfeestje. Voorlopig kan dit feestvarkentje nog extra genieten van haar verjaardag.











zondag 7 februari 2021

Sneeuwpret

Gisteravond zagen we al voorzichtig de eerste sneeuwvlokjes vallen. We hadden dit jaar al eerder een klein voorproefje gehad, maar vanmorgen konden we er niet meer omheen. We werden al vroeg uit bed geroepen door ons kleinste boefje. De slee en andere sneeuwattributen hadden we gisteren al van zolder gehaald. De boefjes konden vandaag allemaal dik ingepakt van de sneeuw genieten. Ze begonnen in de tuin met paden sneeuwvrij maken, sneeuwengeltjes maken en er werd natuurlijk met sneeuw gegooid naar elkaar.




Na een opwarming binnen met worstenbroodjes en warme chocolademelk wilden de boefjes graag een tweede ronde maken met de slee en de 'berg' in de buurt. Wat een lol om naar beneden te roetsjen en natuurlijk vol in de sneeuw te vallen.







Alle jassen, broeken en snowboots staat bij de open haard, zodat ze goed droog zijn om morgen de sneeuw weer te trotseren op weg naar school. Na een tweede lockdown zijn we zeer benieuwd of morgen de school open zal gaan, aangezien er een code oranje is afgegeven vanwege het weer. Het lijkt de boefjes geweldig om morgen op school met alle vriendjes en vriendinnetjes in de sneeuw te kunnen spelen, al was een dag verlenging ook prima geweest. Thuis waren we sneller klaar met de schoolopdrachten en kunnen  ze eerder in de sneeuw spelen. We wachten het in spanning af..